(مسأله ١٢٣): هر گاه كسى مال ديگرى را غصب كرده براى خودش حج انجام دهد اگر لباس احرام و پول قرباني أو از آن مال بأشد حج وى صحيح نخواهد بود.
(مسأله ١٢٤): اگر به مقدار هزينه حج، پول داشت ولى از بدهى خود غافل بود و با أين تصور كه مستطيع است به حج مشرف شد و سپس متوجه گرديد كه بدهى داشته و در واقع، مستطيع نبوده، مجزى از حجة الاسلام نخواهد بود.
(مسأله ١٢٥): اگر كسى مالى دارد كه كفايت هزينه حج را نمىكند ولى شخص ديگرى كمبود آن را تأمين نمايد حج بر أو واجب خواهد بود.
(مسأله ١٢٦): كسى كه حج بر أو واجب شده و خمس يا زكات بدهكار است بايد بدهى خود را پيش از رفتن بپردازد و اگر لباس احرام يا پول قرباني، از مالى بأشد كه حق به أو تعلق گرفته حج وى صحيح نخواهد بود.
(مسأله ١٢٧): اگر كسى مالى دارد كه با رفتن وى تلف خواهد شد و أين تلف موجب ضرر و مشقت بأشد حج بر أو واجب نخواهد بود.
(مسأله ١٢٨): هر گاه كسى در حالي كه به حسب ظاهر واجد جميع شرايط استطاعت است عمدا حج را ترك نمايد حج بر ذمه وى مستقر شده و بايد به هر شرايطى است حج خود را انجام دهد.
(مسأله ١٢٩): در حصول استطاعت شرط است كه مخارج سفر را تا آخر اعمال داشته بأشد و اگر پيش از سفر يا در هنگام سفر، آن مال