الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٨٩ - نيامدن آيات بر بزرگان عرب مكه و طائف

برايا عالم و مطلعيد كه من از عنايت ايزد مهيمن بر همگى شما بلكه از ساير خلق الله تعالى در صحت تميز و عقل از عنايت و مرحمت عز و جل زيادتى دارم ، و هر چه بعمل مىآورم همه از روى كمال علم و فراست و غايت فهم و درايت است و هميشه عزيز و مكرم تمام بنى آدم بوده و خواهم بود .
آيا شما از صغر سن من تا آنكه مرحلهء عمر خود را بچهل سال رسانيدم هرگز مرا خوار يا ذليل يا دروغگوى يا خائن يا خطاكنندهء در قول يا سفيه در رأى ملاحظه و مشاهده كرده‌ايد ؟
گفت : نه .
حضرت فرمود : آيا شما گمان ميبريد كه هر مردى در تمامى طول مدت عمر بحول و قوت نفس خود بدون حول و قوت اقدس معبود معصوم و مقدس ميماند ، اين ممتنع و محال است خصوصا در حق كسى كه باعتقاد شما گاه ساحر و گاه كاهن و گاه بصفات ناپسند ديگر متصف بود ، چنان كه حضرت واحد علام در آيه كلام لازم الاحترام حقايق ضرب امثال آن كفره لئام را به نبى الاكرام اعلام نمود كه « * ( كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الأَمْثالَ فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا » ) * .
يعنى آنچه در باب امثال ناپسند كه بخاطر نژند آن جمع ضال ميرسيد در حق رسول ايزد متعال تقصير و تقاعد در آن مقال نكردند و بدان وسيله مضل ضال نشدند ، من بعد ايشان را استطاعت سبيل ديگر زياده از دعاوى كذب فحاوى باطله كه سابقا طريق بطلان و ابطال اقوال آن جهال بوضوح و ظهور رسيد نيست چنانچه پيشتر مذكور شد .
اى عبد الله آنچه گفتى كه چرا اين مرقومه مختومه سبحانى و منزله مكرمه آسمانى بوليد بن مغيره مكى و عروة بن مسعود الطائفي نازل و مرسل نشد كه در مال و منال از اقران و امثال ممتاز و بىمثالند ، بدان كه مال دنيا چنانچه در نزد تو عظيم و با