الاحتجاج - ترجمه غفاری
(١)
مقدمه مؤلف
٣ ص
(٢)
آياتى كه به احتجاج دستور مىدهند
١٠ ص
(٣)
دستور به احتجاج از حضرت امير المؤمنين
١٣ ص
(٤)
دستور به احتجاج از حضرت سيد الشهداء ( ع )
١٥ ص
(٥)
دستور به احتجاج از حضرت باقر ( ع )
١٦ ص
(٦)
دستور به احتجاج از حضرت صادق ( ع )
١٨ ص
(٧)
دستور به احتجاج از حضرت كاظم ( ع )
١٩ ص
(٨)
دستور به احتجاج از حضرت رضا ( ع )
٢٠ ص
(٩)
دستور به احتجاج از حضرت هادى ( ع )
٢٢ ص
(١٠)
دستور به احتجاج از حضرت عسكرى ( ع )
٢٥ ص
(١١)
دستور به احتجاج از حضرت زهرا ( س )
٢٧ ص
(١٢)
علم آموختن امام حسن مجتبى ( ع ) مردى را
٢٨ ص
(١٣)
فضيلت علما و دانشمندان
٣٠ ص
(١٤)
فضيلت كمك دوستان اهل بيت ( ع )
٣١ ص
(١٥)
بيان گفتار حضرت صادق ( ع ) در بارهء لزوم احتجاج
٣٤ ص
(١٦)
معنى جدال به احسن
٣٦ ص
(١٧)
دستور پروردگار متعال راجع به احتجاج
٣٧ ص
(١٨)
گفتار طوايف با پيغمبر اكرم ( ص )
٣٩ ص
(١٩)
احتجاج پيغمبر با يهودان
٤٣ ص
(٢٠)
احتجاج پيغمبر با نصارى
٤٨ ص
(٢١)
احتجاج پيغمبر با دهريه
٥٥ ص
(٢٢)
احتجاج پيغمبر با مشركين عرب
٦٢ ص
(٢٣)
سخنان عبد الله بن ابى اميه مخزومى با پيغمبر اكرم ( ص )
٧٢ ص
(٢٤)
تفسير آيهء « ما لهذا الرسول يأكل الطعام »
٧٨ ص
(٢٥)
پاسخ حضرت پيغمبر به گفتههاى عبد الله مخزومى
٨٢ ص
(٢٦)
پيغمبر بايد از جنس بشر باشد
٨٦ ص
(٢٧)
فضايل حضرت پيغمبر آخر الزمان
٨٨ ص
(٢٨)
نيامدن آيات بر بزرگان عرب مكه و طائف
٨٩ ص
(٢٩)
داشتن مال و زر نشانهء پيغمبرى نيست
٩٢ ص
(٣٠)
پارهاى از معجزات حضرت پيغمبر اكرم ( ص )
١١١ ص
(٣١)
دشمنيها و گفتار ابو جهل لعين
١١٨ ص
(٣٢)
توطئهء ابو جهل ضد حضرت رسول ( ص )
١٢٥ ص
(٣٣)
معجزات پيغمبر بر سر چاه بدر
١٢٨ ص
(٣٤)
گفتار يهود به حضرت پيغمبر ( ص )
١٣٠ ص
(٣٥)
احتجاج پيغمبر با يهود در بارهء قبله
١٣٤ ص
(٣٦)
گفتار امام حسن عسكرى ( ع ) در بارهء قبله
١٣٨ ص
(٣٧)
سخنان عبد الله بن صوريا يهودى
١٤٠ ص
(٣٨)
پاسخ پيغمبر به گفتههاى ابن صوريا
١٤١ ص
(٣٩)
سبب نزول آيهء « قل من كان عدوا لجبرئيل »
١٤٢ ص
(٤٠)
گفتار سلمان فارسى با ابن صوريا
١٤٧ ص
(٤١)
تخريب بيت المقدس و داستان حضرت دانيال
١٤٨ ص
(٤٢)
لزوم ولايت و محبت حضرت امير مؤمنان عليه السلام
١٥٤ ص
(٤٣)
آيهاى در بارهء يهود
١٥٥ ص
(٤٤)
استشهاد پيغمبر گرامى از كوه بر نبوت خود
١٥٩ ص
(٤٥)
بعضى از معجزات حضرت رسول اكرم ( ص )
١٦٢ ص
(٤٦)
فضيلت حضرت پيغمبر بر حضرت موسى بن عمران
١٦٧ ص
(٤٧)
احتجاج حضرت پيغمبر با چهل نفر از علماء يهود
١٧٠ ص
(٤٨)
تفسير آيهء اسرى
١٧١ ص
(٤٩)
داستان معراج پيغمبر
١٧٣ ص
(٥٠)
فضيلت رسول ايزد منان بر حضرت نوح
١٧٦ ص
(٥١)
فضيلت رسول ايزد منان بر حضرت ابراهيم
١٧٧ ص
(٥٢)
فضيلت حضرت نبى عربى بر عيسى بن مريم
١٧٨ ص
(٥٣)
فضيلت رسول ايزد منان بر حضرت سليمان
١٧٩ ص
(٥٤)
داستان منافقين با حضرت امير المؤمنين
١٨٨ ص
(٥٥)
سجود ملائكه بجهت آدم ( ع )
١٩٤ ص
(٥٦)
داستان آدم ( ع ) با ابليس لعين
١٩٨ ص
(٥٧)
داستان ليلة العقبة و منافقين
١٩٩ ص
(٥٨)
تشبيه بعضى از صحابه به اصحاب موسى ( ع )
٢١٢ ص
(٥٩)
اطلاع پيغمبر اكرم ( ص ) بر حالات بعضى از منافقين
٢١٥ ص
(٦٠)
فضائل حضرت امير المؤمنين ( ع )
٢٦٢ ص
(٦١)
داستان سقيفهء بنى ساعدة
٢٧٠ ص
(٦٢)
كيفيت بيعت گرفتن از حضرت امير المؤمنين ( ع )
٢٨٢ ص
(٦٣)
احتجاج حضرت امير بر مهاجر و انصار
٢٨٦ ص
(٦٤)
گفتار ابو بكر و عمر در بارهء خلافت
٣١٤ ص
(٦٥)
گفتار خالد بن العاص
٣١٦ ص
(٦٦)
داستان درب خانهء فاطمه ( س )
٣١٩ ص
(٦٧)
احتجاج على ( ع ) در بارهء خلافت
٣٣٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص

الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٧٠ - احتجاج پيغمبر با مشركين عرب


صور و هياكل بغير اذن حضرت قادر عادل نموديد ؟ امام الانام جعفر بن محمد الصادق عليه السّلام گفت كه مشركين لئام چون سخنان صدق نشان سيد الانام باين حجت و الزام شنيدند گفتند كه يا محمد ما را مهلت عنايت فرمائيد كه ما نظر و فكر در باب مذهب خود نمائيم . بعد از آن سكوت و بهت را شعار خود ساخته ملزم مانند .
و نيز حضرت امام الهمام جعفر بن محمد الصادق عليه السّلام قسم بذات ايزد كرام ياد نمود كه بآن خداى كه حضرت سيد المرسلين را از روى حق و صدق بثقلين بنبوت و رسالت مبعوث گردانيد كه پنج روز بر آن طوايف امم مختلفة المذاهب منقضى نشده بود كه همگى و تمامى آن طوايف خمسه كه بيست و پنج نفر بوده‌اند بخدمت حضرت سيد البشر بالتمام حاضر آمده بشرف اسلام و ايمان مشرف شده باتفاق گفتند :
يا محمد بعزت واحد صمد ما هرگز حجت و دليل در هيچ زمان مثل دليل و برهان شما بديدهء عيان ملاحظه و مشاهده ننموديم . و گواهى ميدهيم كه خداى تو بحق و تو رسول صادقى « و الله * ( يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَإِلى طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ » . در ذكر و بيان الزام يافتن اعيان مشركين از حضرت سيد المرسلين از حضرت ابو محمد الحسن بن علي العسكرى عليه السّلام مروى و منقول است كه آن حضرت از لسان معجز نشان بيان فرمود كه من روزى از پدر بزرگوار خود پرسيدم كه آيا جد عاليمقدار ما رسول حضرت ايزد غفار عليه سلام الملك الجبار در ايام نبوت وقتى كه جماعت يهود و مشركين با آن حضرت تعنت و لجاجت ميكردند آيا نبى المختار با آن طوايف اشرار مباحثه و مشاجره و مجادله و مناظره مينمود ؟
پدر جليل القدر من فرمود : بلى مراتب بسيار بسيار از آن حضرت با كفار بواسطه