الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٦٤

اى اسامه بايد كه سبب تفرقه و پراكندگى مسلمانان نگردى بلكه بر شما واجب و لازم و از فروض متحتم است كه حامى حماى بيضه امت و وسيله جمعيت اهل اسلام و داخل سلسله ارباب ملت از روى اخلاص تمام گردى و آنچه معمول تمامى مسلمانان باشد تو نيز باقدام آن مسارعت نمائى .
از حضرت امام الباطن و الظاهر محمد باقر عليه السّلام مروى و منقول است كه ابا بكر بعد از تعليم عمر خود مع ارباب نفاق باتفاق مكاتبات تمامى قريب باين مضمون قلمى نمودند كه اى اسامه بايد كه بآنچه رضا و اجتماع همگى مسلمانان بر آنست تو نيز راضى گردى و سبب هيجان فتنه و آشوب ميان مردمان كه مستحسن و مرغوب هيچ احدى از اهل عرفان نيست نگردى .
زيرا كه جميع اين مردمان قريب بكفر و عصياناند مبادا از حركت تو مردم رجعت بكيش پيش و بكفر اصلى خويش نمايند .
اى اسامة البته در آمدن بخدمت خليفه حضرت نبى الرحمة مسارعت لازم دانسته بغير تاخير و مهلت خود را برسانى و اهمال درين باب جايز و صواب ندانى و السلام .
چون مكاتبت ارباب خدعه و فريب باسامه رسيد او بغايت آزرده خاطر و متحير گرديد و چون رفقاى او بيشتر اتفاق بر مراجعت بمدينه انور كرده بودند بعد از وصول كتابات ، بر آن عزم مصمم گشتند .
اسامه نيز لا علاج شده بمرافقت و موافقت عسكر روانه مدينه حضرت خير - البشر گرديد .
بعد از دخول آن بلده طيبه چون اتفاق امت بر بيعت و خلافت ابى بكر مشاهدت نمود با كمال تحير و اضطراب بخدمت ولايتمآب اسد الله الغالب على بن ابى طالب عليه سلام الملك الواهب روانه گرديد و بعد از دريافت شرف تقبل ايادى و انامل معجز آثار بدايع نگار آن امام الابرار و ادراك تلثيم جناب ملايك مآب آن كعبه اخيار و عرض فدويت و نيكو بندگى گفت :