الاحتجاج - ترجمه غفاری
(١)
مقدمه مؤلف
٣ ص
(٢)
آياتى كه به احتجاج دستور مىدهند
١٠ ص
(٣)
دستور به احتجاج از حضرت امير المؤمنين
١٣ ص
(٤)
دستور به احتجاج از حضرت سيد الشهداء ( ع )
١٥ ص
(٥)
دستور به احتجاج از حضرت باقر ( ع )
١٦ ص
(٦)
دستور به احتجاج از حضرت صادق ( ع )
١٨ ص
(٧)
دستور به احتجاج از حضرت كاظم ( ع )
١٩ ص
(٨)
دستور به احتجاج از حضرت رضا ( ع )
٢٠ ص
(٩)
دستور به احتجاج از حضرت هادى ( ع )
٢٢ ص
(١٠)
دستور به احتجاج از حضرت عسكرى ( ع )
٢٥ ص
(١١)
دستور به احتجاج از حضرت زهرا ( س )
٢٧ ص
(١٢)
علم آموختن امام حسن مجتبى ( ع ) مردى را
٢٨ ص
(١٣)
فضيلت علما و دانشمندان
٣٠ ص
(١٤)
فضيلت كمك دوستان اهل بيت ( ع )
٣١ ص
(١٥)
بيان گفتار حضرت صادق ( ع ) در بارهء لزوم احتجاج
٣٤ ص
(١٦)
معنى جدال به احسن
٣٦ ص
(١٧)
دستور پروردگار متعال راجع به احتجاج
٣٧ ص
(١٨)
گفتار طوايف با پيغمبر اكرم ( ص )
٣٩ ص
(١٩)
احتجاج پيغمبر با يهودان
٤٣ ص
(٢٠)
احتجاج پيغمبر با نصارى
٤٨ ص
(٢١)
احتجاج پيغمبر با دهريه
٥٥ ص
(٢٢)
احتجاج پيغمبر با مشركين عرب
٦٢ ص
(٢٣)
سخنان عبد الله بن ابى اميه مخزومى با پيغمبر اكرم ( ص )
٧٢ ص
(٢٤)
تفسير آيهء « ما لهذا الرسول يأكل الطعام »
٧٨ ص
(٢٥)
پاسخ حضرت پيغمبر به گفتههاى عبد الله مخزومى
٨٢ ص
(٢٦)
پيغمبر بايد از جنس بشر باشد
٨٦ ص
(٢٧)
فضايل حضرت پيغمبر آخر الزمان
٨٨ ص
(٢٨)
نيامدن آيات بر بزرگان عرب مكه و طائف
٨٩ ص
(٢٩)
داشتن مال و زر نشانهء پيغمبرى نيست
٩٢ ص
(٣٠)
پارهاى از معجزات حضرت پيغمبر اكرم ( ص )
١١١ ص
(٣١)
دشمنيها و گفتار ابو جهل لعين
١١٨ ص
(٣٢)
توطئهء ابو جهل ضد حضرت رسول ( ص )
١٢٥ ص
(٣٣)
معجزات پيغمبر بر سر چاه بدر
١٢٨ ص
(٣٤)
گفتار يهود به حضرت پيغمبر ( ص )
١٣٠ ص
(٣٥)
احتجاج پيغمبر با يهود در بارهء قبله
١٣٤ ص
(٣٦)
گفتار امام حسن عسكرى ( ع ) در بارهء قبله
١٣٨ ص
(٣٧)
سخنان عبد الله بن صوريا يهودى
١٤٠ ص
(٣٨)
پاسخ پيغمبر به گفتههاى ابن صوريا
١٤١ ص
(٣٩)
سبب نزول آيهء « قل من كان عدوا لجبرئيل »
١٤٢ ص
(٤٠)
گفتار سلمان فارسى با ابن صوريا
١٤٧ ص
(٤١)
تخريب بيت المقدس و داستان حضرت دانيال
١٤٨ ص
(٤٢)
لزوم ولايت و محبت حضرت امير مؤمنان عليه السلام
١٥٤ ص
(٤٣)
آيهاى در بارهء يهود
١٥٥ ص
(٤٤)
استشهاد پيغمبر گرامى از كوه بر نبوت خود
١٥٩ ص
(٤٥)
بعضى از معجزات حضرت رسول اكرم ( ص )
١٦٢ ص
(٤٦)
فضيلت حضرت پيغمبر بر حضرت موسى بن عمران
١٦٧ ص
(٤٧)
احتجاج حضرت پيغمبر با چهل نفر از علماء يهود
١٧٠ ص
(٤٨)
تفسير آيهء اسرى
١٧١ ص
(٤٩)
داستان معراج پيغمبر
١٧٣ ص
(٥٠)
فضيلت رسول ايزد منان بر حضرت نوح
١٧٦ ص
(٥١)
فضيلت رسول ايزد منان بر حضرت ابراهيم
١٧٧ ص
(٥٢)
فضيلت حضرت نبى عربى بر عيسى بن مريم
١٧٨ ص
(٥٣)
فضيلت رسول ايزد منان بر حضرت سليمان
١٧٩ ص
(٥٤)
داستان منافقين با حضرت امير المؤمنين
١٨٨ ص
(٥٥)
سجود ملائكه بجهت آدم ( ع )
١٩٤ ص
(٥٦)
داستان آدم ( ع ) با ابليس لعين
١٩٨ ص
(٥٧)
داستان ليلة العقبة و منافقين
١٩٩ ص
(٥٨)
تشبيه بعضى از صحابه به اصحاب موسى ( ع )
٢١٢ ص
(٥٩)
اطلاع پيغمبر اكرم ( ص ) بر حالات بعضى از منافقين
٢١٥ ص
(٦٠)
فضائل حضرت امير المؤمنين ( ع )
٢٦٢ ص
(٦١)
داستان سقيفهء بنى ساعدة
٢٧٠ ص
(٦٢)
كيفيت بيعت گرفتن از حضرت امير المؤمنين ( ع )
٢٨٢ ص
(٦٣)
احتجاج حضرت امير بر مهاجر و انصار
٢٨٦ ص
(٦٤)
گفتار ابو بكر و عمر در بارهء خلافت
٣١٤ ص
(٦٥)
گفتار خالد بن العاص
٣١٦ ص
(٦٦)
داستان درب خانهء فاطمه ( س )
٣١٩ ص
(٦٧)
احتجاج على ( ع ) در بارهء خلافت
٣٣٧ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص

الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١١٩ - دشمنيها و گفتار ابو جهل لعين


بىمعرفت و علم واجب و لازم نيست .
حضرت رسول معبود فرمود كه يا ابا جهل هر گاه ترا تصديق قول اين جماعت بسيار كه بواسطهء تحصيل آيات مقترحات خود متحمل كمال مشقت گشتند تا تحصيل آن على حسب التفصيل و العيان نمودند لازم و واجب نباشد پس تصديق بمآثر و نيكوئيها آباء و اجداد و تساوى و تكافى اسلاف اعداى تو بتو يا بآباء و اجداد تو چون توانى نمود در وقتى كه اين جماعت در نزديك تو حاضر باشند و ترا از مشاهده بديهيات صوريه كه مرئى و مبصر ايشان شده اعلام و اخبار نمايند تصديق آنان ننمائى پس چگونه تصديق اعلام و اخبارات و احوال و آيات كه مخبر آن از چين و شام و عراق و باقى ممالك متباعده مثل بلاد مغرب و هند نمائى ، زيرا كه بيقين جمعى كه تو را اخبار نمايند از شام يا از عراق و چين يا از ساير بلاد و سرزمين چون اكثر آن جماعت آن ولايات و محال را نديده‌اند البته ايشان در صدق كلام و اعتبار كمتر از اين فرقهء ثالثه كه اخبار اين آيات مقترحات نمايند خواهند بود ، پس اگر اين جماعت با ساير امم كه مشاهدهء آن نمودند خبر دهند از جمعى كثير كه اجتماع آن جماعت بر امر باطل ممكن و ميسر نيست بواسطهء آنكه در محاذى و مقابل ايشان جمع ديگر هستند كه اگر احيانا از آنها خلاف واقع بسمع ايشان رسد في الفور متوحش و منفور گشته تكذيب آن جماعت كنند و بضد سخنان بىبنيان كافران اخبار و اعلان نمايند بلكه بسا باشد كه چون آيات ملحوظ اكثر بريات گرديد في الجمله اختلاف اختلاف بهم رسد في الفور آن را اشتهار تمام دهند .
اما جماعتى كه اخبار از ولايات متباعده مثل شام و چين و عراق و ما چين دهند چون گروه ديگر كه آن ولايات منظور و مرئى مبصر آنها شده حاضر نباشند تا تصديق ارباب اخبار يا تكذيب اقوال و آثار آنها نمايند چون شما بمجرد شنيدن اخبار ايشان تصديق مينمائيد بلكه بسا باشد كه آن مخبر نيز خود آن ولايات را نديده و هم از كسى ديگر كه صدق و كذبش ظاهر نباشد شنيده در اين حال شما تصديق قول او مينمائيد ، پس چرا تصديق قول اين جماعت كه آيات مقترحات را خود مشاهده و ملاحظه نمودند