الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١١٠ - داشتن مال و زر نشانهء پيغمبرى نيست

نمودند و خاطر از حرفت و بعضى مقدمات مرتبط بآن جمع فرمودند در حيرت شدند كه آيا نيران بچه وجه برايشان نازل گشت و انوار ساطعه از ظهور و جوانب ايشان بچه وسيله رفع و دفع آن نيران شدند .
چون آن سيد رسولان آن كافران را در اين باب حيران ديد از زبان مبارك چنين بيان نمود كه بعضى از آن انوار ساطعه نور همين ياران شماست كه بزودى بشرف سعادت ايمان بمن مشرف و مستسعد گشته تابع فرمان مهيمن منان گردند ، و بعضى از انوار لامعه ديگر انوار ذريات طيبات طاهرات آنهاست كه بزودى از اصلاب بعضى شما كه بشرف اسلام مشرف و بسعادت ايمان مستسعد نميگردند متولد شوند و همگى و تمامى ايشان مؤمن پاك دين و مطيع محمد سيد المرسلين و منقاد امر و فرمان حضرت ارحم الراحمين گردند ، فلهذا قادر بىامتنان اين همه انوار از ايشان ظاهر و عيان گردانيد .
اى جماعت قريش بايد كه من بعد طريق مستقيم پيش گرفته سالك مسالك بطش و منهج خلاف كه در عقبى موجب اندوه و حزن بيش از پيش است نگشته ترحم بحال و مال خود و باقى عشاير و خويش نموده از اطاعت و بندگى شيطان كه دشمن ظاهر و پنهان ايشان است ننگ و عار داشته در سلك مردان راه حضرت الله در آيند زيرا كه در متابعت آن رئيس ظالمان در دنيا ننگ و عار و در عقبى نوميدى از مرحمت ايزد غفار و وسيله خلود و استمرار عذاب نار است .
چون كلام سيد الانام باين محل و مقام رسيد اصلا از آن كفرهء لئام سخنى يا حرفى كه مشتمل بر اطاعت ايام حال يا استقبال باشد استماع نشد و همچنان بر كفر و عدوان مستمر با طغيان بودند بعد از زمان اندك هر يك از آن كافران بجانب مسكن و مقر خود روان شدند . لعنهم الله .