الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) - الشيخ الصدوق - الصفحة ٩٨ - باب ( بيست و نهم ) اعتقاد در بهشت و دوزخ

ستمكاران بر خود باشيم پس چندى مضائقه جواب از آنها مىشود ، آنگاه گفته مىشود كه نفسگير شويد چون سگ [١] و سخن با ما مگوئيد .
و جهنميان فرياد ميزنند كه اى مالك جهنم پروردگار تو كار ما را بسازد كه بميريم ، مالك جوابشان گويد : كه شما در اينجا باشندگانيد و مرويست كه حقتعالى امر مىفرمايد كه مردانى چند را به آتش برند و به مالك ميفرمايد كه به آتش بگو كه قدمهايشان را مسوزان كه بمسجدها پياده ميرفتند و مسوزان دستهايشان را كه بسوى من بدعا برداشته‌اند و مسوزان زبانهايشان را كه تلاوت قرآن بسيار مينموده‌اند و مسوزان چهره هايشان را كه وضو را كامل ميساخته‌اند ، پس مالك ميگويد كه اى اشقيا حال شما چه بوده ؟ جواب گويد كه ما براى غير خدا كار ميكرده‌ايم پس خطاب به آنها مىشود كه بگيريد ثواب خود را از همان كه عمل برايش نموده‌ايد .
و اعتقاد ما در بارهء جنت و نار آنست كه هر دو الحال موجودند و آفريده شده‌اند و آنكه جناب نبوى صلى الله عليه و آله در معراج داخل بهشت شده و جهنم را رؤيت نموده .
و اعتقاد ما آن است كه احدى از دنيا نميرود تا جاى خود را از بهشت يا جهنم ببيند و مؤمن از دنيا نمىرود تا آنكه دنيا را بلند مىكنند برايش بنيكوترين صورتى كه آن را مشاهده نموده و بلند مىنمايند مكان آخرتش را و اختيار را به او واميگذارند و او آخرت را اختيار مىنمايد ، پس در آن هنگام قبض روحش مىشود .

[١] * ( أُولئِكَ يُنادَوْنَ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ ) * * ( يقولون رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا فَإِنَّا ظالِمُونَ قالَ اخْسَؤُا فِيها وَلا تُكَلِّمُونِ ) * ( سورهء مؤمنون آيه ١٠٩ )