الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) - الشيخ الصدوق - الصفحة ٥٨ - باب ( پانزدهم ) اعتقاد در نفوس و ارواح

داد برادر ولادتى را . و فرمود : بتحقيق كه ارواح ملاقات مينمايند در هواء و شناسائى بهم ميدهند و پرسش احوال از هم ميكنند و چون آيد روحى از زمين ارواح گويند به حال خودش گذاريد كه از هول عظيمى روى آورده ( جسته خ ل ) بعد از آن ميپرسندش فلان چه شد و فلان چه شد ؟ و هر چه گويد در دنيا مانده اميد دارند كه آن كس بايشان ملحق شود و هر چه گويد مرد ارواح گويند بگو دال افتاد بگو دال افتاد .
و حقتعالى فرمود : هر كس وارد شود بر او غضب من پس بتحقيق كه به هلاكت افتاده [١] و فرموده : اما كسى كه سبك است ترازوهاى اعمالش ، پس مادر مهربانش گودال هاويه است و چه دانستى كه چيست هاويه ؟ آتشى است گداخته شده [٢]

[١] * ( وَمَنْ يَحْلِلْ عَلَيْه غَضَبِي فَقَدْ هَوى ) * ( سوره طه آيه ٨٠ )
[٢] * ( وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُه فَأُمُّه هاوِيَةٌ وَما أَدْراكَ ما هِيَه نارٌ حامِيَةٌ ) * ( سوره قارعة آيه ٧ و ٨ و ٩ و ١٠ و ١١ )