الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) - الشيخ الصدوق - الصفحة ٧٩ - باب ( بيست و دوم ) اعتقاد در وعده و وعيد الهى

صغيره ، و اما توبه داران از گناهان محتاج بشفاعت نيستند . و جناب نبوى صلى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند : هر كه ايمان نياورد بشفاعت من خدا شفاعت مرا نصيبش ننمايد ، و فرمودند : هيچ شفاعتكننده‌اى مقبولتر از توبه نيست :
و رتبهء شفاعت براى انبيا است و اولياء و اوصياء و مؤمنين و ملائكه و بعضى از مؤمنين شفاعت مينمايد براى مثل ربيعه و مضر كه دو قبيله عظيمه‌اند از عرب و آن مؤمنى كه كمتر شفاعت مىكند سى نفر را شفاعت مينمايد ، و شفاعتى نميباشد براى اهل شك و شرك و نه براى اهل كفر و انكار ، بلكه خاص گناهكاران اهل توحيد است .
باب ( بيست و دوم ) اعتقاد در وعده و وعيد الهى ابن بابويه رحمة الله عليه گويد :
اعتقاد ما در باب وعده وعيد الهى اينست كه هر كس خدا او را وعده ثوابى داده آن ثواب حاصل مىشود براى آن كس ، و هر كه را وعيد عقابى بر عملى فرموده مختار است اگر عذابش كند بعدل او است و اگر عفوش نمايد بفضل او است و خداوند ستمكاره نيست براى بندگان .
و حقتعالى فرموده : بدرستى كه خدا نمىآمرزد اين را كه شرك به او آورده شود و مىآمرزد مادون شرك را براى هر كه ميخواهد [١] و الله اعلم

[١] * ( إِنَّ اللَّه لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِه وَيَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ ) * سوره نساء آيه ٥١