الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي )
(١)
مقدمه و سبب تأليف و ترجمهء كتاب
٢ ص
(٢)
باب اول در بيان اعتقاد اماميه در توحيد ، و معرفت رب مجيد
٧ ص
(٣)
باب دوم در صفات ذات و صفات افعال
١٥ ص
(٤)
باب ( پنجم ) اعتقاد در نفى جبر و تفويض
١٨ ص
(٥)
باب ( ششم ) اعتقاد در اراده و مشيت
٢١ ص
(٦)
باب ( هفتم ) اعتقاد در قضاء و قدر
٢٥ ص
(٧)
باب ( هشتم ) اعتقاد در فطرت و هدايت
٢٩ ص
(٨)
باب ( نهم ) اعتقاد در استطاعت
٣٥ ص
(٩)
باب ( دهم ) اعتقاد در بدا
٣٧ ص
(١٠)
باب ( يازدهم ) اعتقاد در احتراز از جدل
٤١ ص
(١١)
باب ( دوازدهم ) اعتقاد در لوح و قلم
٤٦ ص
(١٢)
باب ( پانزدهم ) اعتقاد در نفوس و ارواح
٥٠ ص
(١٣)
باب ( شانزدهم ) اعتقاد در موت
٦٠ ص
(١٤)
باب ( هفدهم ) اعتقاد در سؤال قبرها
٦٨ ص
(١٥)
باب ( هيجدهم ) اعتقاد در رجعت
٧٣ ص
(١٦)
باب ( نوزدهم ) اعتقاد در بعث بعد از موت
٧٧ ص
(١٧)
باب ( بيست و دوم ) اعتقاد در وعده و وعيد الهى
٧٩ ص
(١٨)
باب ( بيست و سوم ) اعتقاد در آنچه بر بنده نوشته مىشود
٨٠ ص
(١٩)
باب ( بيست و چهارم ) اعتقاد در عدل الهى
٨١ ص
(٢٠)
باب ( بيست و پنجم ) اعتقاد در اعراف
٨٣ ص
(٢١)
باب ( بيست و ششم ) اعتقاد در صراط
٨٥ ص
(٢٢)
باب ( بيست هفتم ) اعتقاد در عقبات
٨٧ ص
(٢٣)
باب ( بيست و هشتم ) اعتقاد در حساب و ميزان
٨٩ ص
(٢٤)
باب ( بيست و نهم ) اعتقاد در بهشت و دوزخ
٩٣ ص
(٢٥)
باب ( سىام ) اعتقاد در كيفيت نزول وحى و كتب در امر و نهى
١٠١ ص
(٢٦)
باب ( سى و يكم ) اعتقاد در قرآن و اينكه نزول آن در شب قدر بوده
١٠٣ ص
(٢٧)
باب ( سى و چهارم ) اعتقاد در شأن انبياء و رسل و حجج و ملائكه
١١٠ ص
(٢٨)
باب ( سى و پنجم ) اعتقاد در عدد انبياء و اوصياى ايشان
١١٣ ص
(٢٩)
باب « سى و ششم » اعتقاد در عصمت انبياء و ائمه و ملائكه
١١٧ ص
(٣٠)
باب ( سى و هفتم ) اعتقاد در نفى غلو و تفويض
١١٩ ص
(٣١)
رباب ( سى و هشتم ) اعتقاد در ظالمان
١٢٦ ص
(٣٢)
باب ( سى و نهم ) اعتقاد در تقيه
١٣١ ص
(٣٣)
باب ( چهلم ) اعتقاد در شان آباء جناب نبوى صلى الله عليه و آله و سلم
١٣٥ ص
(٣٤)
باب ( چهل و يكم ) اعتقاد در شان علويان
١٣٦ ص
(٣٥)
باب ( چهل و چهارم ) اعتقاد در احاديث وارده در طب
١٤٢ ص
(٣٦)
باب ( چهل و پنجم ) اعتقاد در اختلاف حديثين
١٤٥ ص

الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) - الشيخ الصدوق - الصفحة ١٣ - باب اول در بيان اعتقاد اماميه در توحيد ، و معرفت رب مجيد


و در قرآن است : * ( إِنَّ الله وَمَلائِكَتَه يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ ) * [١] يعنى بدرستى كه خداوند و ملائكه خدا صلوات مىفرستند بر پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلَّم و در قرآن است : * ( هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلائِكَتُه ) * [٢] يعنى خداوند آن چنان كسيست كه صلوات ميفرستد بر شما ، و فرشتگان او و مراد از صلوات خداوند رحمت است و از صلوات فرشتگان طلب آمرزش و از صلوات آدميان دعا .
و در قرآن است : * ( مَكَرُوا وَمَكَرَ الله وَالله خَيْرُ الْماكِرِينَ ) * [٣] يعنى مكر نمودند آن قوم و خداوند به آنها مكر فرمود و خدا بهترين مكركنندگان است .
و ايضا : * ( يُخادِعُونَ الله وَهُوَ خادِعُهُمْ ) * [٤] يعنى معامله بخدعه با خدا ميكنند و خدا فريب دهندهء آن جماعت است .
و همچنين : * ( الله يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ ) * [٥] يعنى خدا ريشخند و استهزا به آن جماعت مينمايد و مهلتشان ميدهد .



[١] سوره احزاب آيه ٥٦
[٢] سوره احزاب آيه ٤٢
[٣] سوره آل عمران آيه ٤٧
[٤] سوره نساء آيه ١٤١ فرموده است شيخ مفيد عليه الرحمه كه ذكر نموده است ابو جعفر رحمه اللَّه در قول خداوند * ( يُخادِعُونَ اللَّه وَهُوَ خادِعُهُمْ ) * ، و * ( نَسُوا اللَّه فَنَسِيَهُمْ ) * ، و * ( مَكَرُوا وَمَكَرَ اللَّه ) * ، - و * ( اللَّه يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ ) * - اينكه مراد بهمهء اينها جزاء بر افعال است و آن چنان است كه او گفته است ، مگر آنكه ذكر ننموده است و چه در آن را و وجهش آن است كه عرب نام ميگذارد شىء را باسم آنچه جزا داده مىشود بر آن به جهت تعلق در ميانهء ايشان و مقارنهء ايشان ، پس چون كه افعالى كه جزا داده مىشود بر آنها مستحق آن اسمائند بوده باشد جزا مسمى باسماء آنها ، فرموده است خداوند تعالى كه * ( إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً ) * پس نام گذارده است آنچه را كه مىخورند از طيبات باسم نار و قرار داده است آنها را نار چون كه جزاء بر آنها نار است
[٥] سوره بقره آيه ١٤