الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) - الشيخ الصدوق - الصفحة ١٢٣ - باب ( سى و هفتم ) اعتقاد در نفى غلو و تفويض
و بتحقيق كه خبر دادند پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلَّم و ائمه عليهم السّلام كه ايشان مقتول ميگردند پس هر كه گويد كشته نگشتهاند تكذيب ايشان نموده و هر كه تكذيب ايشان نمود البته تكذيب خدا كرده و به خدا كافر شد و بيرون از دين اسلام رفت و هر كه دينى غير از اسلام خواهد هرگز از او قبول نميشود و او در آخرت از جملهء زيانكاران است . و حضرت امام رضا عليه السّلام مكرر در دعاى خود ميگفت : پروردگارا من تبرى و تحاشى ميكنم به خدمت تو از قدرت و قوت كه نيست يار و قوتى مگر به تو ، پروردگارا من تبرى مينمايم بسوى تو از آن كسانى كه در بارهء ما ميگويند سخنى را كه ما در خود ندانستهايم ، پروردگارا من بيزارم از آن كسانى كه ادعا مينمايند براى ما چيزى را كه حق ما نيست خداوندا من بيزارى ميجويم به خدمت تو از آنها كه در بارهء ما گفتند سخنى را كه ما نگفتهايم در باره خودمان خدايا آفرينش مر تراست و روزى دادن مر تو را تو را بندگى مينمائيم و از تو مدد ميجوئيم ، خدايا توئى خالق ما و خالق پدران ما كه سابق ميبودهاند خداوندا سزاوار نميشود خداوندى مگر به تو ، و درست نمىآيد خدائى مگر براى تو ، پس لعنت فرما آن نصارى را كه عظمت تو را كوچك ياد نمودند ، و لعن فرما شبيه گويندگان