ترجمه رسالة الطير - اخسيكتى، احمد بن خديو - الصفحة ١٣

كه طبيخ افتيمون خورى و به گرما به روى و آب خوش بر سر ريزى و پيوسته نيلوفر بوئيى بود. و در طعامها افكنى و از بيدارى دور باشى و انديشها كم كنى كه پيش ازين ترا عاقل و بخرد ديدم و خداى بر ما گواه است كه ما رنجوريم از جهت تو و از خللى كه به تو راه يافت است. چون بسيار گفتند و چون اندك پذيرفتيم و بدترين سخنها آنست كه ضايع شود و بى‌اثر ماند و استعانت من به خداى است و هر كه جز اين كه گفتم اعتماد كند نادان است و «سيعلم الّذين ظلموا اىّ منقلب ينقلبون» زودا كه بدانند كسانى كه بر خود ستم كردند كه كجا خواهند رفت و چه خواهند ديد.

«و اللّه اعلم بالصواب كتب هذه الرساله العبد الفقير» «الى اللّه الغنى محمد بن ابى بكر القناة شيرينى»