نمود، و قبل از رفتن به مشعر آزاد شد حجش كفايت از حجة الاسلام مىكند، بلكه ظاهر اين است كه وقوف به عرفات در حال آزادى نيز كفايت مىكند هر چند مشعر را درك نكرده باشد و در اجزاء آن استطاعت حين آزادى معتبر است. پس اگر هنگام آزاد شدن مستطيع نباشد، حجش به جاى حجة الاسلام شناخته نخواهد شد، و در حكم به اجزاء فرقى بين اقسام حج نيست و هر يك از حج قران يا افراد يا تمتع كفايت مىكند در صورتى كه آنچه بجا آورده مطابق وظيفه واقعيش بوده است.
مسأله ١٢ - هر گاه آزادى بنده قبل از مشعر باشد، در حج تمتع قربانى بر وى مىباشد، و اگر تمكن نداشت عوض قربانى به دستورى كه بعدا گفته خواهد شد روزه بگيرد، و چنانچه بعد از مشعر آزاد نشده باشد مولايش مخير است كه عوض او قربانى كند يا او را وادار به روزه نمايد.
شرط چهارم استطاعت است، و در چند چيز معتبر است: