صحيفة الرضا (ع)
 
١ ص
٢ ص
٦ ص
٤٠ ص
٤٢ ص
٤٤ ص
٤٦ ص
٤٨ ص
٥٢ ص
٥٤ ص
٥٦ ص
٥٨ ص
٦٠ ص
٦٢ ص
٦٤ ص
٦٦ ص
٦٨ ص
٧٠ ص
٧٢ ص
٧٤ ص
٧٦ ص
٨٠ ص
٨٢ ص
٨٤ ص
٨٦ ص
٨٨ ص
٩٠ ص
٩٢ ص
٩٤ ص
٩٦ ص
٩٨ ص
١٠٠ ص
١٠٢ ص
١٠٤ ص
١٠٨ ص
١١٠ ص
١١٢ ص
١١٤ ص
١١٦ ص
١١٨ ص
١٢٠ ص
١٢٢ ص
١٢٦ ص
١٢٨ ص
١٣٠ ص
١٣٢ ص
١٣٤ ص
١٣٨ ص
١٤٠ ص
١٤٢ ص
١٤٤ ص
١٤٦ ص
١٤٨ ص
١٥٠ ص
١٥٢ ص
١٥٤ ص
١٥٦ ص
١٥٨ ص
١٦٠ ص
١٦٢ ص
١٦٤ ص
١٦٨ ص
١٧٠ ص
١٧٢ ص
١٧٤ ص
١٧٦ ص
١٧٨ ص
١٨٠ ص
١٨٢ ص
١٨٤ ص
١٨٦ ص
١٨٨ ص
١٩٢ ص
١٩٤ ص
١٩٦ ص
١٩٨ ص
٢٠٠ ص
٢٠٤ ص
٢٠٦ ص
٢٠٨ ص
٢١٢ ص
٢١٤ ص
٢١٦ ص
٢١٨ ص
٢٢٠ ص
٢٢٢ ص
٢٢٤ ص
٢٢٦ ص
٢٣٠ ص
٢٣٢ ص
٢٣٤ ص
٢٣٦ ص
٢٣٨ ص
٢٤٠ ص
٢٤٢ ص
٢٤٦ ص
٢٤٨ ص
٢٥٠ ص
٢٥٢ ص
٢٥٤ ص
٢٥٦ ص
٢٥٨ ص
٢٦٠ ص
٢٦٢ ص
٢٦٤ ص
٢٦٦ ص
٢٦٨ ص
٢٧٠ ص
٢٧٢ ص
٢٧٤ ص
٢٧٦ ص
٢٧٨ ص
٢٨٠ ص
٢٨٢ ص
٢٨٤ ص
٢٨٦ ص
٢٨٨ ص
٢٩٠ ص
٢٩٢ ص
٢٩٤ ص
٢٩٦ ص
٢٩٨ ص
٣٠٠ ص
٣٠٢ ص
٣٠٤ ص
٣٠٦ ص
٣٠٨ ص
٣١٠ ص
٣١٤ ص
٣١٦ ص
٣١٨ ص
٣٢٠ ص
٣٢٢ ص
٣٢٤ ص
٣٢٦ ص
٣٢٨ ص
٣٣٠ ص
٣٣٢ ص
٣٣٤ ص
٣٣٦ ص
٣٣٨ ص
٣٤٠ ص
٣٤٢ ص
٣٤٤ ص
٣٤٦ ص
٣٤٨ ص
٣٥٠ ص
٣٥٢ ص
٣٥٤ ص
٣٥٦ ص
٣٥٨ ص
٣٦٠ ص
٣٦٢ ص
٣٦٤ ص
٣٦٦ ص
٣٦٨ ص
٣٧٠ ص
٣٧٢ ص
٣٧٤ ص
٣٧٨ ص
٣٨٠ ص
٣٨٢ ص
٣٨٤ ص
٣٨٦ ص
٣٨٨ ص
٣٩٠ ص
٣٩٤ ص
٣٩٦ ص
٣٩٨ ص
٤٠٠ ص
٤٠٢ ص
٤٠٤ ص

صحيفة الرضا (ع) - جمع الشيخ جواد القيومي - الصفحة ٣١٦

بالامتناع من الأزل الممتنع من الحدث.
فليس الله عرف من عرف بالتشبيه ذاته، ولا إياه وحد من اكتنهه، ولا حقيقته أصاب من مثله، ولا به صدق من نهاه، ولا صمده من أشار اليه، ولا إياه عنى من شبهه، ولا له تذلل من بعضه، ولا إياه أراد من تو همه.
كل معروف بنفسه مصنوع، وكل قائم في سواه معلول، بصنع الله يستدل عليه، وبالعقول يعتقد معرفته، و بالفطرة تثبت حجته.
خلق الله الخلق حجاب بينه وبينهم، ومباينته إياهم مفارقته إنيتهم، وابتداؤه إياهم دليلهم على ان لا ابتداء له، لعجز كل مبتدء عن ابتداء غيره، وأدوه إياهم دليل على ان لا أداة فيه، لشهادة الأدوات بفاقة المتأدين.
وأسماؤه تعبير وافعاله تفهيم، وذاته حقيقة، وكنهه تفريق بينه وبين خلقه، وغبوره تحديد لما سواه.
فقد جهل الله من استوصفه، وقد تعداه من اشتمله، و
(٣١٦)