چهارده نور پاك (فارسي) - دكتر عقيقى بخشايشي - ج ١ - الصفحة ٥٢ - بخش دوم / مراحل دعوت و پذيرندگان اسلام بعثت

محمد امين (صلى الله عليه وآله) رشته اى از علل و عوامل معنوى بود. صفات نيكى همچون: امانت، راستگويى، جوانمردى، خوشرفتارى و خوشگفتارى بود و اين صفات اصولا توجه زن را به مرد جلب مى كند. گذشته از اين علل يك سلسله حوادثى نيز رخ داد كه از آينده درخشان محمد (صلى الله عليه وآله) نويد مى داد وخديجه اين حوادث را به دقت تعقيب مى كرد و هر روز خود را از نظر روحى به محمد متمايل مى ساخت. اين حوادث گذشته از آنچه از قول ميسره غلام خديجه در جريان به شام گذشت عوامل زير مى تواند باشد:
١. اخبار علماى يهود به پيامبرى آن حضرت آنچنان كه دانيال يهود خبر داده بود. (١) ٢. ورقه عموى پيامبر خود از دانايان عرب بود و اطلاعات فراوانى در مورد كتب عهدين داشت و از اين موضوع خبر داده بود. (٢) ٣. رؤيايى كه خود خديجه ديده بود كه خورشيد از بالاى مكه چرخ زد و كم كم پائين آمد و در خانهء او فرود آمد. (٣) از ازدواج تا بعثت حساس ترين دوره زندگى انسان دوره ى جوانى اوست. زيرا در اين هنگام غرايز جنسى و تمايلات نفسانى به حد تكامل و رشد خود مى رسد، طوفان شهوات، فضاى عقل انسانى را تيره و تار مى سازد.
حكومت غرائز محكم تر و در نتيجه چراغ خود كم فروغ تر مى گردد، شب و روز وقت و بى وقت كاخ بزرگى از آرزوها را در برابر ديدگان او مجسم مى گردد. هرگاه در چنين هنگامى ثروتى نيز در اختيار داشته باشد زندگانى او به صورت يك عامل خطرناكى در مى آيد، زيرا از يك طرف غرايز حيوانى و صحت مزاج و از طرف ديگر امكانات مادى و درآمد سرشار دست به دست يكديگر مى دهند و در نتيجه او را در بىخبرى از آينده فرو برده غرق شهوات و اميال نفسانى خود مى سازند.
در اينكه محمد (صلى الله عليه وآله) شجاع و دلير، نيرومند و تندرست و سالم بود جاى هيچ گفتگو