چهارده نور پاك (فارسي) - دكتر عقيقى بخشايشي - ج ١ - الصفحة ١٣٩

رسول انسانيت و پيامبر بشير و نذير بود او در واپسين لحظات زندگى در بستر بيمارى شديد خويش اصحاب و مردم مدينه را فرا خواند و با آنان به گفتگو پرداخت و درخواست نمود اگر از او حق يا قصاص در خود مى دانند او را مشغول ذمه باقى نگذارند از انبوه مردم تنها يك نفر خواستار سه درهم گرديد كه فورا پرداخت گرديد.
او از اندوخته‌هاى دنيا چيز قابل توجهى از خود باقى نگذاشت ولى ميراث بس بزرگى به يادگار گذاشت و آن آئين پاك و والاى اسلام و اصول فضيلت و معنويت انسانى بود كه عظمت و ارزش آن هرگز با كالاهاى مادى قابل مقايسه و سنجش و توزين نيست.
اميرمؤمنان جسد مطهر پيامبر خدا را غسل داد و كفن كرد زيرا پيامبر فرموده بود مرا نزديك ترين فرد مرا غسل خواهد داد. (١) او نخست چهرهء او را باز كرد در حالى كه سيلاب اشك از ديدگانش جارى بود اين جمله‌ها را به زبان آورد: " پدر و مادرم فداى تو باد! با درگذشت تو، رشتهء نبوت و وحى الهى و اخبار آسمانها بريده شد اگر نبود كه ما را به شكيبايى در برابر ناگواريها دعوت نموده اى آنچنان در فراق تو اشك مى ريختم كه سرچشمهء اشك را مىخشكاند ولى حزن واندوه ما را در اين حادثه، دائمى است و جز اين چاره اى نيست. پدر و مادرم فداى تو باد! ياد ما را در سراى ديگر به ياد آور و در خاطر خود همواره نگهدار! (٢) نخستين كسى كه بر آن جنازه، نماز گزارد على (عليه السلام) بود سپس ياران و اصحاب، دسته دسته بر جسد او نماز گزاردند و اين مراسم تا ظهر روز سه شنبه ادامه داشت سپس آن بدن مطهر را در همان حجره اى كه در گذشته بود به خاك سپردند و مراسم دفن به وسيله على (عليه السلام) به كمك فضل و عباس انجام پذيرفت.
والسلام عليه يوم ولد ويوم مات ويوم يبعث حيا