با توجه به اصرار اين سرى مسلمانان مهاجر و به عنوان اعلام موجوديت و تشكل مسلمانان در مدينه پيامبر اسلام دستور داد يك نيروى نظامى براى جلوگيرى از حركت كاروان مزبور و ضبط اموال آنان (كه در واقع اموال مسلمانان مهاجر بود كه قريش تصاحب كرده بود) به سوى مسير حركت كاروان يعنى به حدود چاه بدر حركت نمايد.
نيروى نظامى اسلام در اين حركت ٣١٣ نفر بود، ابوسفيان كه در رأس كاروان بود با اطلاع از حركت مسلمانان راه را منحرف ساخت و از بيراهه‌هاى كاروان تجارتى را به مكه سوق داد و با اعزام نماينده اى از قريش در كوبيدن مسلمانان استمداد كرد و يك سپاه ٩٥٠ نفرى از مكه به سوى مدينه حركت كرد و آنان در بدر در مقابل هم قرار گرفتند ابتدا جنگ تن به تن ميان شش رزمنده نامدار عرب صورت گرفت. حمزه عموى پيامبر وعلى و خجيده از نيروى اسلام و يكسو وعتبه بن ربيعه وشيبة بن ربيعه ووليد بن عتبه از سوى نيروى شرك درگرفت.
در اين برخورد تن به تن، سه قهرمان مسلمان بر سه مشرك، هماورد قريش پيروز غالب آمدند و آنان را به هلاكت رساندند و آنگاه جنگ دسته جمعى درگرفت. در اين جنگ قهرمانان اسلام شجاعانه جنگيدند و بيشتر سران شرك از آن جمله ابوجهل واميه بن خلف را به قتل رساندند و بسيارى را دستگير نمودند، اين جنگ در ماه رمضان، سال دوم هجرت رخ داد و منشأ آثار و بركات فراوانى براى مسلمانان گرديد.
در اين جنگ مسلمانان با آن كه تعدادشان يك سوم تعداد دشمنان بود و تنها وسيلهء حمل و نقل آنان ٧٠ شتر و چند رأس اسب بود در صورتى كه مشركان تنها در روز ٩ تا ١٠ شتر را ذبح مى كردند، مع الوصف با يارى و نصرت خداوند، بر مشركين پيروز آمدند و اين معنى را آموختند كه چه بسا نيروى اندك مى تواند نيروى عظيم را به اذن خداوند شكست دهد و قرآن مجيد توصيف اين نعمت را در يكى از آيات نورانى خود اين چنين بازگو مى فرمايد: " و لقد نصركم الله ببدر وانتم اذلة فاتقوا الله لعلكم تشكرون ".
" خداوند در جنگ بدر شما را يارى داد در حالى كه شما ناتوان بوديد، بنابراين تقوى

(١٢٦)