كميل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤

عَلَيْهِ اجْرَيْتَها انْ تَهَبَ لى‌ فى‌ هذِهِ اللَّيْلَةِ وَفى‌ هذِهِ بر هر كس كه آن را بر او جارى كردى، چيره شدى، از تو مى‌خواهم كه در اين شب و در اين السَّاعَةِ كُلَّ جُرْمٍ اجْرَمْتُهُ وَكُلَّ ذَنْبٍ اذْنَبْتُهُ وَكُلَّ قَبِيحٍ ساعت بر من ببخشى هر خلافى كه مرتكب شده‌ام و هر گناهى كه از من سرزده و هر كار زشتى اسْرَرْتُهُ وَكُلَّ جَهْلٍ عَمِلْتُهُ كَتَمْتُهُ اوْ اعْلَنْتُهُ اخْفَيْتُهُ اوْ كه پنهان كرده‌ام و هر كار جاهلانه‌اى كه در نهان يا آشكارا و مخفيانه يا اظْهَرْتُهُ وَكُلَّ سَيِّئَةٍ امَرْتَ بِاثْباتِهَا الْكِرامَ الْكاتِبينَ نمايان انجام داده‌ام و هر كارى بدى را كه مأموران ثبت اعمال را به ثبت آن فرمان دادى، الَّذينَ وَكَّلْتَهُمْ بِحِفْظِ ما يَكُونُ مِنّى‌ وَجَعَلْتَهُمْ شُهُوداً همان مأمورانى كه بر ثبت و ضبط اعمال من گماشتى و آنها را به عَلَىَّ مَعَ جَوارِحى‌ وَكُنْتَ انْتَ الرَّقيبَ عَلَىَّ مِنْ همراه اعضاى بدنم، گواهِ بر من قرار دادى و تو نيز مافوق آنها مراقبم وَرآئِهِمْ وَالشَّاهِدَ لِما خَفِىَ عَنْهُمْ وَبِرَحْمَتِكَ اخْفَيْتَهُ بودى و گواه بودى بر آنچه از آنها پوشيده مانده، و به واسطه رحمت و لطفت آن را مخفى