كميل - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦

مِنَ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ بِذِكْرِكَ مَعْمُورَةً وَبِخِدْمَتِكَ اوقات شب و روزم را به يادت آباد ساخته و در خدمتت مَوْصُولَةً وَاعْمالى‌ عِنْدَكَ مَقْبُولَةً حَتّى‌ تَكُونَ ثابت قدم گردانى و اعمالم را در درگاهت بپذيرى، تا اعْمالى‌وَاوْرادى‌ كُلُّها رْداً واحِداً وَحالى‌ فى‌ خِدْمَتِكَ همه كردار و گفتارم يكسان (و براى تو) باشد و هميشه در حال خدمت به تو سَرْمَداً يا سَيِّدى‌ يا مَنْ عَلَيْهِ مُعَوَّلى‌ يا مَنْ الَيْهِ باشم، اى سرور من، اى كسى كه تكيه گاه منى، اى كسى كه شَكَوْتُ احْوالى‌ يا رَبِّ يا رَبِّ يا رَبِّ قَوِّ عَلى‌ شكايت احوالِ (پريشان) خويش را به درگاه او برم، اى پروردگار من اى پروردگار من اى پروردگار من! خِدْمَتِكَ جَوارِحى‌ وَاشْدُدْ عَلَى الْعَزيمَةِ جَوانِحى‌ اعضايم را در انجام خدمتت نيرو بخش و دلم را براى آمدن به سويت قوى دار، وَهَبْ لِىَ الْجِدَّ فى‌ خَشْيَتِكَ وَالدَّوامَ فِى الْإِتِّصالِ و جديّت در خشيت و مداومت در خدمتت را عطا فرما،