احکام روزه - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٧٧ - زکات فطره
٢- احتياط مستحب آن است كه زكات فطره را فقط به فقراى شيعه بدهد. (م ٢٠١٤)
٣- فقيرى كه فطره به او مىدهند، لازم نيست عادل باشد، ولى به افراد زير نبايد فطره بدهند:
الف- كسى كه فطره را در معصيت مصرف مىكند.
ب- كسى كه آشكارا معصيت كبيره مىكند بنابر احتياط واجب.
ج- شرابخوار به احتياط واجب. (م ٢٠١٦- ٢٠١٧)
٤- در دادن زكات فطره، مقدم داشتن افراد زير- به ترتيب- مستحب است:
الف- خويشان فقير بر ديگران
ب- همسايگان فقير
ج- اهل علم فقير
د- ديگران در صورتى كه از جهتى برترى داشته باشند. (م ٢٠٢١)
و- احكام زكات فطره
١- انسان بايد زكات فطره را به قصد قربت بدهد و موقعى كه آن را مىدهد، نيت دادن فطره نمايد. (م ٢٠٢٤)
٢- حكم فطره مهمانى كه شب عيد فطر بر صاحب خانه واردمىشود، به شرح زيراست:
الف- اگر پيش از غروب وارد شده، بر صاحب خانه واجب است، چه با رضايت صاحب خانه وارد شده و نان خور او حساب مىشود، يا بدون رضايت وارد شده و مدتى نزد او بماند.
ب- اگر بعد از غروب وارد شده، واجب نيست، گرچه پيش از غروب او را دعوت كرده باشد و در خانه او هم افطار كند. (م ١٩٩٥ تا ١٩٩٧)
٣- اگر فطره انسان بر كسى واجب باشد، حكمش چند صورت دارد:
الف- كسى كه ديگرى بايد فطره او را بدهد، واجب نيست فطره خود را بدهد.
ب- اگر فطره او را ندهند، بر خود انسان واجب نمىشود.
ج- اگر فطره خودش را بدهد، از كسى كه فطره بر او واجب شده، ساقط نمىشود. (م ٢٠٠٥- ٢٠٠٧)