احکام روزه - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٢٠ - ٤- استمرار نیت

روزه ديگرى را نيّت كند روزه ماه رمضان حساب مى‌شود. (م ١٥٥٥)

٣- وقت نيّت:

الف- در روزه رمضان:

١- از اول شب تا اذان صبح هر وقت نيّت روزه فردا بكند اشكال ندارد. (م ١٥٥٢)

٢- مى‌تواند در هرشب براى روزه فرداى آن نيّت كند.

٣- بهتر است شب اول ماه هم نيّت روزه همه ماه را بنمايد. (م ١٥٥١)

ب- در روزه واجب غير رمضان:

١- واجب معيّن *:

١- (تا اذان صبح بايد نيّت كند.)

٢- چنانچه عمداً تا اذان صبح نيّت نكند، روزه‌اش باطل است.

٣- اگر نداند كه روزه آن روز بر او واجب است يا فراموش كند و پيش از ظهر يادش بيايد چناچه كارى كه روزه را باطل مى‌كند، انجام نداده باشد و نيّت كند روزه او صحيح و گرنه باطل مى‌باشد. (م ١٥٦٤)

٢- واجب غير معيّن **:

١- مى‌تواند تا پيش از ظهر نيّت كند.

٢- اگر عمداً تا نزديك ظهر نيّت نكند اشكال ندارد.

٣- بلكه اگر پيش از نيت، تصميم داشته باشد كه روزه نگيرد، يا ترديد داشته باشد كه بگيرد يا نه چنانچه كار مفطرى انجام نداده باشد و پيش از ظهر نيّت كند، روزه او صحيح است. (م ١٥٦٥)

٤- استمرار نيّت:

همان گونه كه نيّت در ابتداى روزه واجب است، استمرار و استدامه آن نيز واجب است.

مسأله ١- اگر در روزه واجب معينى مثل روزه رمضان از نيّت روزه گرفتن برگردد، روزه‌اش باطل است، ولى چنانچه نيّت كند كه چيزى را كه روزه را باطل مى‌كند به جا

*- مثلاً نذر کرده باشد که روز معِینِی را روزه بگِیرد.

**- مثل روزه کفار.