احکام روزه - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ٤٦ - دو مساله
نمىداند چهوقت عذر برايش پيدا شده، مىتواند مقدار كمتر را قضانمايد.* (م ١٦٩٧)
٣- نيّت قضاى چند رمضان
اگر قضاى روزه چند رمضان بر او واجب باشد و در نيّت معّين نكند روزه اى را كه مىگيرد قضاى كدام رمضان است، قضاى سال اوّل حساب مىشود. (م ١٦٩٩)
٤- كوتاهى در قضاى روزه
اگر در قضاى روزه كوتاهى كند تا وقت تنگ شود ودر تنگى وقت عذرى پيدا كند، بايد قضا را بگيرد و براى هر روز يك مُد طعام به فقير بدهد. (م ١٧٠٦)
٥- تأخير قضاى رمضان
اگر قضاى روزه رمضان را چند سال تأخير بيندازد بايد قضا را بگيرد و براى هر روز يك مُد طعام به فقير بدهد. (م ١٧٠٩)
پرسش
١- چهار مورد از مواردى كه فقط قضاى روزه واجب است، بنويسيد.
٢- قضا و كفّاره در چه مواردى واجب است؟
٣- اگر مرض انسان تا رمضان سال بعد طول بكشد، آيا قضاى روزههايى كه نگرفته بر او واجب است؟
٤- اگر عذر (مسافر بودن) تا رمضان بعد باقى باشد آيا قضاى روزههايى كه نگرفته، واجب است؟
٥- اگر انسان در قضاى روزه كوتاهى كند، وظيفهاش چيست؟
*- مثلاً اگر در آخرهاِی ماه رمضان مسافرت کند و بعد از رمضان برگردد و نداند که بِیست و پنجم رمضان مسافرت کرده ِیا بِیست و ششم، مِیتواند مقدار کمتر ِیعنِی پنج روز را قضا کند.