احکام روزه - یوسفیان، نعمت الله - الصفحة ١٥ - روزه

درس اوّل:

روزه‌

«روزه» در لغت عبارت است از امساك، خوددارى و ترك؛ بنابراين هركس از چيزى امساك و خوددارى ورزد، از آن چيز روزه گرفته است. [١] چنان كه قرآن كريم از قول حضرت مريم (س) نقل مى‌كند كه فرمود:

(انّى‌ نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً فَلَنْ اكَلِّمَ الْيَوْمَ انْسِيّاً) [٢]

براى خداى رحمان روزه نذر كرده‌ام و امروز با هيچ بشرى سخن نمى‌گويم.

و در شرع، روزه آن است كه انسان براى انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب از چيزهايى كه روزه را باطل مى‌كند، خوددارى نمايد. (قبل از مسأله ١٥٥٠) [٣]

اقسام روزه‌

الف) روزه واجب؛ مانند روزه ماه رمضان، روزه كفار، روزه نذر، عهد و قسم و ....

(تحرير الوسيله، ج ١، ص ٣٠٠) [٤]

ب) روزه مستحب كه در يك درس مستقل خواهد آمد.

ج) روزه‌هاى حرام:

١- روزه عيد فطر

٢- روزه عيد قربان‌

[١] فقه الامام جعفر الصادق ٧، محمدجواد مغنِیه، ج ٢، ص ٧، بِیروت.

[٢] مرِیم (١٩)، آِیة ٢٦.

[٣] در سراسر جزوه از توضِیح المسائل امام خمِینِی (ره) چاپ آستان قدس رضوِی به چاپ دوم و سال انتشار ١٣٧٠ استفاده شده است.

[٤] از هر جاِی اِین کتاب به تحرِیر الوسِیله استناد شده است، منظور تحرِیر الوسِیله امام خمِینِی (ره) چاپ نجف مِی‌باشد.