فاطمه حامى ولايت - حسینی شاهرودی، سید محمد - الصفحة ١١٢

زمانى نيز كه حضرت زهرا عليها السلام براى بازپس گيرى فدك به مسجد رفته بود على عليه السلام منتظر صديقه طاهره عليها السلام بود. در انتظار بانويى كه ياور و همرزم وى در مبارزات و شريك او در گرفتاريها و آرزوها بود. منتظر بود همسر عزيزش از جهاد با دشمنان از مسجد رسول خدا صلى الله عليه و آله باز گردد.
فاطمه زهرا عليها السلام بازگشت درحالى‌كه مظلوم واقع شده بود. قلب او را شكسته و او را اندوهگين و ناراحت كرده بودند، آن حضرت به منزل خويش رسيد در حالى‌كه از آن همه نامرديها به‌ستوه آمده بود.
حضرت زهرا عليها السلام كه خسته، خشمناك و گريان از مسجد پدرش بازگشته بود، خطاب به همسرش فرمود:
اى پسر ابى طالب! همچون جنينى كه در پرده رحم پيچيده شده، جامه بر خود پيچيده‌اى؟ و بسان متهمان، خانه‌نشين گشته‌اى؟! آرى فاطمه‌زهرا عليها السلام با اين كلمات درصدد برآمد تا جايگاه و وضعيت همسر بزرگوارش را در برابر اين رويدادها روشن‌كند و اين بار او را پسر عمو، اباالحسن يا على صدا نزد بلكه پسر ابى‌طالب خطاب كرد و خواست با اين تعبير بگويد تو فرزند ابى‌طالبى هستى كه در سخت‌ترين شرايط از رسول خدا صلى الله عليه و آله شجاعانه دفاع كرد ولى اوضاع زمانه به كجا رسيده است كه فرزند او نمى‌تواند از حقش و حق همسرش دفاع كند پس در اين شرايط بايد آرزوى مرگ كرد و آرزو نمود كه اى كاش قبل از اينكه اين همه ظلم و ستم را مى‌ديد مرگ به سراغ او مى‌آمد. از اين رو آن حضرت فرمود:
اينك پسر ابى‌قحافه فدك را به‌زور مى‌ربايد و ميراث فرزندانم را غصب مى‌كند.