فاطمه حامى ولايت - حسینی شاهرودی، سید محمد - الصفحة ٦٧

سخن خدا را نپذيرفتى و كافر شدى.
٥- از اولين اعتقادات هر مسلمان احترام زبانى و عملى به قرآن و قبول آن به عنوان كلام خداوند و قانون دائمى اسلام است. حضرت زهرا عليها السلام از زبان غاصبان خلافت و فدك اقرار گرفت كه به عمد با صريح چند آيه قرآن مخالفت كرده‌اند. آياتى «١» كه آن حضرت به آنها استشهاد كرد عبارتند از:
آيه ذى‌القربى، آيه تطهير، آيات ارث، و اين ضديت با قرآن و ناديده گرفتن معتبرترين يادگار پيامبر صلى الله عليه و آله، چيزى جز كفر و ارتداد تلقى نمى‌شود.
٦- از نظر همه مسلمانان ارزش والاى پيامبر صلى الله عليه و آله به‌عنوان اول شخص عالم وجود، جزء معتقدات قطعى است. گفتار و رفتار پيامبر صلى الله عليه و آله مستند به وحى است كه فرمود: «و ما ينطق عن الهوى، ان هو الا وحى يوحى» از روى هواى نفس سخنى نمى‌گويد و گفتار او جز وحى‌ى كه بر او نازل مى‌شود.
نيست. ولى در غصب فدك چندين بار سخن پيامبر صلى الله عليه و آله مورد مخالفت صريح قرار گرفت. يكى غصب اعطايى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به فاطمه زهرا عليها السلام بود كه همه مردم نيز متوجه آن شدند. غصب فدك در واقع زير پا گذاشتن عمل پيامبر صلى الله عليه و آله بود كه با اعتقاد مسلمانى سازگارى ندارد.
همچنين شهادت آن حضرت درباره فاطمه عليها السلام كه فرمود: «فاطمة سيدة نساء اهل الجنه» و نيز شهادت آن حضرت براى ام ايمن كه فرمود: «ام ايمن امرأة من اهل الجنه» ام ايمن اهل بهشت است. ولى شهادت او را نيز نپذيرفتند و اين زير پا گذاشتن سخن و تأييد رسول خدا صلى الله عليه و آله است و با اعتقادات اصيل يك مسلمان نسبت به پيامبرش سازگارى ندارد و حضرت زهرا عليها السلام با محاكمه غاصبان اين نكته را ثابت كرد.