گذارد تا ره‌توشه آنان در دفاع از ولايت و رهبرى باشد. درباره خطبه حضرت و سخنان تكان‌دهنده فاطمه عليها السلام كه در كنگره عظيمى كه در حساس‌ترين فراز تاريخ و در مهم‌ترين مركز اجتماعى عالم اسلام يعنى مسجدالنبى بر پا شد، در كُتب تاريخى مطالب بسيارى ذكر شده است كه در اينجا بطور اختصار به بخشى از آن اشاره مى‌كنيم.
آن حضرت بعد از جريان سقيفه بنى‌ساعده و بيعت مردم با ابو بكر و پس از اينكه وى دستور مصادره و ضبط املاك فدك را كه مربوط به فاطمه زهرا عليها السلام بود صادر كرد. صديقه طاهره عليها السلام با حجاب كامل از خانه بيرون آمد و با وقار تمام در ميان گروهى از زنان به مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله وارد گرديد. عظمت و ابهت آن حضرت بگونه‌اى بود كه همه حاضران متوجه ورود ايشان شدند. حضرت فاطمه عليها السلام پشت پرده‌اى قرار گرفت و پس از لحظه‌اى به ياد پدر بزرگوار خويش و فراق وى و ستمهايى كه پس از وفات رسول خدا صلى الله عليه و آله بر او روا داشته بودند، ناله‌اى جانسوز از دل برآورد كه همه حاضران را به گريه انداخت و فرياد وا محمدا از هرگوشه مسجد بلند شد، بعد از اينكه جمعيت اندكى آرام گرفتند، صديقه كبرى با كمال متانت خطبه مفصّلى ايراد نمود.
اين خطبه كه‌توسط برخى‌از مصادر اهل سنّت و بسيارى‌از مصادر شيعه ذكر شده است «١» متضمن بسيارى از معارف الهى است كه با كمال‌