كاظم عليه السلام در اين باره به «ابو عماره» مى‌فرمايد:
اى اباعماره، اگر اختيار تعيين امام به‌دست من بود قاسم را برمى‌گزيدم؛ زيرا او را بيشتر دوست مى‌دارم و مورد مهر و محبت قرار مى‌دهم، اما انتخاب امام به دست خداوند است و هر جا بخواهد قرار مى‌دهد. «١» شيعه، امامان معصوم عليهم السلام را داراى شايستگيهاى خاصى مى‌شناسد.
و آنان را از هرگونه رجس و پليدى و خطا، پاك و پاكيزه مى‌داند. خداوند در قرآن مجيد مى‌فرمايد:
انَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اهْلَ الْبَيْتِ و يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً «٢» خداوند فقط مى‌خواهد پليدى و گناه را از شما اهل بيت دور كند و كاملًا شما را پاك سازد.
همچنين خداوند، آنان را از علم و دانش سرشار بهره‌مند ساخته است و آنان از گذشته و آينده آگاهى دارند. از اين روست كه امامت امت و رهبرى مردم را به آنان سپرده است تا انسانها را به صراط مستقيم رهنمون گردند.
على عليه السلام پس از انتقال خلافت به آن بزرگوار درباره ائمه هدى و نقش ارزشمند آنان فرمود:
قَد طَلَعَ طالِعٌ وَ لَمَعَ لامِعٌ، وَ لَاحَ لَائِحٌ واعتَدَلَ مائِلٌ. و اسْتَبدَلَ اللَّهُ بِقَوْمٍ قَوْماً، وَ بِيَوْمٍ يَوْماً. و انتظَرْنَا الْغِيَرَ انتظارَ الُمجْدِبِ‌