تاريخ زندگانى امام مهدى(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٣٩

شما دروغ مى‌گوييد و به برادرم چيزى نسبت مى‌دهيد كه وى آن را انجام نمى‌داده است.
آنچه شما عنوان مى‌كنيد، علم غيب است و جز خدا كسى داناى به غيب نيست. «١» موضعگيرى امام زمان (عج) در برابر جعفر حجّت حق، هر چند پس از شهادت پدر بزرگوارش در پس پرده غيب قرار گرفت و از چشم عموم مردم پنهان گشت و همين خلأ موجب شد تا جعفر از آن بيشترين سوء استفاده را بكند، ليكن نسبت به فعّاليتهاى ضد مذهبى جعفر، بى‌تفاوت نبود و در مواقع لزوم در برابر آنها موضع مى‌گرفت. اين موضعگيريها به دو صورت انجام مى‌شد: به صورت مستقيم و به صورت توقيع از طريق سفيران خود. در اينجا به نمونه‌هايى از موضعگيريهاى آن حضرت در برابر فعّاليتهاى عمويش جعفر اشاره مى‌كنيم.
الف- در جريان اقامه نماز بر پيكر پيشواى يازدهم (ع)
امام زمان (عج) وقتى ديد، جعفر همراه شيعيان حاضر جلو رفت تا بر پيكر امام عسكرى (ع) نماز بگزارد، سكوت و غيبت را روا ندانست و در پيش روى او ظاهر شد و با قاطعيّت فرمود:
«تَأَخَّرْ يا عَمِّ! فَانَا احَقُّ بِالصَّلوةِ عَلى ابى» اى عمو! پس برو، كه من براى نماز گزاردن بر پدرم (از تو) سزاوارترم.
سپس خود جلو ايستاد و در حضور آن همه جمعيّت بر پيكر پدر ارجمندش نماز گزارد «٢» و با اين موضعگيرى بجا توطئه جعفر را خنثى كرد.
ب- در برابر ادعاى امامت جعفر دومين موضعگيرى امام در برابر جعفر مربوط مى‌شود به اصل مسأله امامت كه‌