تاريخ زندگانى امام مهدى(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٣٤

بهره‌ورى از وجود خورشيد تابناكى همچون امام هادى (ع)، به تاريكى و سيه‌روزى روى آورد و راه عياشى، شرابخوارى و لهو و لعب در پيش گرفت و در اين راه انحرافى تا آنجا پيش رفت كه امام هادى (ع) او را از خانواده خود طرد كرد و در سخنى به ياران خود فرمود:
از فرزندم جعفر دورى گزينيد، زيرا او به منزله نمرود، فرزند نوح است كه خداوند درباره‌اش فرمود: نوح گفت: همانا فرزندم از خاندان من است. خداوند فرمود: اى نوح! او از اهل تو نيست، او عملى ناشايست است. «١» ما در ضمن اين درس، نخست به مهمترين گرايشها و فعّاليّتهاى ضدّ مذهبى جعفر اشاره كرده، سپس موضع حضرت مهدى (عج) را در برابر او بيان مى‌كنيم.
گرايشها و فعّاليتهاى ضد مذهبى جعفر گرايشها و تلاشهاى ضد مذهبى جعفر در موارد زير خلاصه مى‌شود.
الف- روى آوردن به فسق و فجور و لهو و لعب‌ بارزترين ويژگى جعفر كذّاب كه اساس و منشأ ديگر خصوصيتهاى وى به شمار مى‌رود، پشت كردن او به تعاليم انسان‌ساز اسلام و رهنمودهاى امامان عليهم‌السّلام و روى آوردن به گناه و نافرمانى پروردگار بود. ترك نماز و نوشيدن شراب، دو گناه بزرگ و نابخشودنى است كه متأسفانه در پرونده سياه جعفر به چشم مى‌خورد. «٢» بى‌بندوبارى و لااباليگرى جعفر به حدى از شهرت رسيده بود كه همگان از آن مطّلع بودند. «احمد بن عبيداللّه خاقان» در پاسخ فردى كه از وضع جعفر پرسيده بود، گفت:
جعفر آشكارا مرتكب فسق مى‌شود. فردى بى‌بندوبار و شرابخوار است. وى پست‌ترين و لاابالى‌ترين مردى است كه من ديده‌ام. فردى احمق، ميخواره، پست و سبكسر است. «٣»