تاريخ زندگانى امام مهدى(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٧٠

آنچه در اينجا مطرح است، زمان پايان غيبت آن حضرت است. براى پاسخگويى به اين مسأله چند نكته را يادآور مى‌شويم.
الف- وقت ظهور از اسرار الهى است‌ روايات زيادى تصريح دارد كه وقت ظهور حضرت مهدى (عج) از اسرار الهى است و تنها خداوند از آن آگاهى دارد و هر كس براى آن وقت تعيين كند، دروغگوست. امام صادق (ع) در اين باره مى‌فرمايد:
«انَّ مَنْ وَقَّتَ لِمَهْدِيِّنا وَقْتًا فَقَدْ شارَكَ اللَّهَ فى عِلْمِه‌ وَ ادَّعى انَّهُ ظَهَرَ عَلى سِرِّه‌» «١» كسى كه براى (ظهور) مهدى ما وقت تعيين كند، خود را در علم خدا شريك پنداشته و (به دروغ) ادّعا كرده كه بر اسرار الهى واقف است.
فضيل مى‌گويد:
از امام باقر (ع) پرسيدم: آيا براى ظهور مهدى (عج) وقتى هست؟ حضرت سه بار فرمود: دروغ مى‌گويند كسانى كه (براى ظهور) وقت تعيين مى‌كنند. «٢» ب- نشانه‌هاى ظهور در برخى از روايات براى ظهور حضرت مهدى (عج) نشانه‌هايى بيان شده است.
ابوبصير مى‌گويد: به امام صادق (ع) عرض كردم: فدايت شوم! ظهور مهدى قائم چه زمانى است؟ فرمود:
اى ابا محمّد! ما خاندانى هستيم كه براى آن وقتى تعيين نمى‌كنيم. پيامبر (ص) فرمود: وقت تعيين كنندگان، دروغگو هستند.
اى ابا محمّد! پيش از ظهور پنج نشانه رخ مى‌دهد: صيحه در ماه رمضان، خروج سفيانى، خروج خراسانى، كشته شدن نفس زكيّه و فرو رفتن زمين در بيداء. «٣»