افراد، با رخنه در اين مراكز، به اختلاف‌افكنى بين مردم و حكومت و يا بين اقشار يا گروه‌هاى مختلف مى‌پردازند و بدين وسيله وحدت را از بين برده اعتقاد مردم نسبت به دولت و رهبرى را كاهش داده، زمينه حضور بيگانگان را فراهم مى‌آورند.
امام مى‌فرمايد:
توجه داشته باشيد كه شياطين در بين همه طبقات منتشر شده‌اند كه براى ارباب‌هاى خود، راهى را باز كنند. اين‌ها مى‌خواهند همان بساط سابق را رواج بدهند. شما توجه داشته باشيد، كه آن‌ها را در بين خودتان راه ندهيد، دفع كنيد آنان را ... اين‌ها دست نشاندگان آمريكا يا غير آمريكا هستند و مى‌خواهند باز ما را به آن اختناق و به آن وابستگى‌ها برگردانند. «١» همچنين آن امام بزرگوار در مورد تكثّر و تعدّد احزاب از طريق نفوذى‌ها و وابستگان به دشمن مى‌فرمايد:
آن كارشناس‌هايى كه ملت‌ها را شناختند و راه ملت‌ها را مطالعه كردند، راه شكست آن‌ها را مطالعه كردند، و طرح دادند براى آن، بهتر از اين چه كار كنند؟ بدون اين‌كه محتاج باشد كه يك قدرت و يك قوايى بيايد، خودشان را به جان هم مى‌اندازند! احزاب را دست‌شان قلم بدهند، ... تهمت به او بزند، اين تهمت به او بزند، او را تضعيف كند. من گمان مى‌كنم كه: از اول كه احزاب پيدا شد، در امثال ايران، اين يك طرحى بوده است از خارج. «٢»