مفاهيم دين را به گونه‌اى تفسير كند كه با حالات نفسانى و عافيت‌طلبى او مغايرت نداشته باشد و دستوراتى چون امر به معروف، نهى از منكر، جهاد، ظلم‌ستيزى و ... به سادگى توجيه و يا كنار بگذارد.
انقلاب اسلامى از آغاز با قشر عافيت‌طلب نيز رو به رو بوده است. امام خمينى قدس سره در طول نهضت بارها از راحت‌طلبان انتقاد نموده است. به عنوان نمونه:
از صدر اسلام تاكنون دو خط بوده است يك خط، خطِ اشخاص راحت‌طلب كه تمام همّشان به اين است كه طعمه‌اى پيدا بكنند و بخورند و بخوابند و عبادت خدا هم آنهايى كه مسلمان بودند مى‌كردند اما مقدم بر هر چيزى در نظر آنها راحت‌طلبى بود و «١» در منطق اين گروه ايستادگى در مقابل ظلم و ظالمان، نوعى حماقت و ديوانگى است و همكارى با امريكا و ايادى آن نوعى ديندارى است؛ هر چند كه اين ديندارى به آن جا برسد كه بسيارى از ملاك‌ها و معيارهاى اصيل دينى به فراموشى سپرده شود و در نتيجه اسلامى كه دلخواه امريكاست حاكم گردد.
القاى رفاه‌طلبى و راحت‌طلبى در ميان مردم و مسئولان از طرف دشمن مى‌تواند نفوذ دشمن را در كشور بيشتر كند و بدين وسيله زمينه ايستادگى و مقاومت در برابر دشمن را به مرور زمان از بين ببرد. لذا امام اين آفت را تذكر داده، مى‌فرمود:
آنها كه تصور مى‌كنند مبارزه در راه استقلال و آزادىِ مستضعفين و