دشمن شناسى از ديدگاه امام خمينى(ره) - نگارش، حمید - الصفحة ٦٠
است و با هر نوآورى و مظاهر تمدّن مخالف است و در عصر حاضر نمىشود كشورها از تمدن جهانى و مظاهر آن كناره گيرند و امثال اين تبليغات ابلهانه، و گاهى موذيانه و شيطنتآميز به گونه طرفدارى از قداست اسلام كه اسلام و ديگر اديان الهى، سر و كار دارند با معنويت و تهذيب نفوس و تحذير از مقامات دنيايى و دعوت به ترك دنيا و اشتغال به عبادات و اذكار و ادعيه كه انسان را به خداى تعالى نزديك و از دنيا دور مىكند و حكومت و سياست و سررشته دارى بر خلاف آن مقصد و مقصود بزرگ و معنوى است، چه اينها تمام براى تعمير دنيا است و آن مخالف مسلك انبياى عظام است و معالاسف تبليغ به وجه دوم در بعضى از روحانيون بىخبر از اسلام تأثير گذاشته كه حتى دخالت در حكومت و سياست را به مثابه يك گناه و فسق مىدانستند و شايد بعضى بدانند و اين فاجعه بزرگى است كه اسلام مبتلاى به آن بود. گروه اول كه بايد گفت از حكومت و قانون و سياست يا اطلاع ندارند يا غرضمندانه خود را به بىاطلاعى مىزنند ... و اما طائفه دوم كه نقش موذيانه دارند و اسلام را از حكومت و سياست جدا مىدانند بايد به اين نادانان گفت كه قرآن كريم و سنت رسولاللَّه صلى الله عليه و آله آن قدر كه در حكومت و سياست احكام دارند در ساير چيزها ندارند بلكه بسيارى از احكام عبادى اسلام، عبادى سياسى است كه غفلت از آنها اين مصيبتها را به بار آورده. «١»