در واقع سكولارها به دفاع از غير دينى شدن حكومت مى‌پردازند و معتقدند دين نبايد مبناى فعّاليّت‌هاى اجتماعى قرار بگيرد و از همين جاست كه تلاش مى‌كنند دين را از صحنه جامعه خارج سازند. آن‌ها بر اين باورند كه در عرصه سياست و زندگى جمعىِ انسان‌ها نيز بايد قوانين عقلى حاكم گردد و براى حاكميت الهى جايگاهى نمى‌باشد. «١» بايد اذعان نمود كه دين در طول تاريخ بر نهادهاى اجتماعى تأثيرات مهمّى داشته و همواره با تار و پودِ حيات اجتماعى عجين بوده است. در واقع دين به زندگى اجتماعى معنى و مفهوم بخشيده است. با اين نگرش، دينى جامع خوانده مى‌شود كه بر نهادهاى اجتماعى مؤثر بوده، در متن روابط اجتماعى حضورى فعّال و جايگاهى ارزشمند داشته باشد.
امام خمينى ضمن اعلام اين مطلب كه طرح جدايى دين از سياست، طرحى است استعمارى، مى‌فرمايد:
اين معنى كه دين از سياست جداست اين مطلبى است كه استعمارگران در ذهن مردم انداخته‌اند و مى‌خواهند به واسطه اين، دو فرقه را از هم جدا كنند، يعنى آنهايى كه عالم دينى هستند، عليحده‌شان كنند و آنهايى كه غير عالم دينى هستند نيز عليحده‌شان كنند. «٢» امام راحل قدس سره ضمن تأييد استعمارى بودن طرح جدايى دين از سياست اعلام مى‌دارد كه:
اين مسأله، مسأله‌اى است كه با كمال تزوير و خدعه طرح كردند