اسلامى، اين مجلس خبرگان است كه در خصوص تعيين ولى فقيه و مشخص شدن آن نظر مى‌دهد. بنابراين با توجه به ماهيت كارى كه وجود دارد، اين متخصّصان مربوطه، يعنى فقها هستند كه مى‌توانند در اين مورد نظر دهند؛ يعنى كسانى كه خود اهل فقه و فقاهت هستند؛ و كسانى كه فقيه نمى‌باشند نمى‌توانند در اين خصوص مستقيماً اظهار نظر كنند.
نكته دوم اين‌كه وجود تخصص‌هاى مختلف نظامى، اقتصادى و غير آن در مجلس خبرگان رهبرى و اعضاى آن ضرورتى ندارد و در واقع انتخاب افرادى كه حدّ نصاب لازم و كافى را در اجتهاد و تقوا و آگاهى نسبت به مسائل سياسى و اجتماعى روزِ جامعه و بين‌الملل داشته باشند، براى تعيين و تشخيص رهبر و ولى فقيه توسط مجلس خبرگان كافى است.
٣- ٢- ٢- شوراى نگهبان:
شوراى نگهبان از ديگر نهادهايى است كه دشمنان و وابستگانشان، در تضعيف آن، نهايت سعى خود را به خرج داده‌اند. يكى از نشريات در مورد نظارت استصوابى شوراى نگهبان مى‌نويسد:
نظارت استصوابى به خاطر جلوگيرى از انتخاب افراد ناباب، علاوه بر سفسطه‌آميز بودن آن، مبتنى بر فرض عدم شعور و آگاهى مردم است و با مردم‌سالارى نيز تنافى دارد. «١» نظارت استصوابى، قدرت بادآورده‌اى است كه از يك ملّت به چنگ شوراى نگهبان افتاده است. قدرت بادآورده هم مثل ثروت‌