عزم دشمن را در دشمنى خود در جهت اعاده سلطه اقتصادى دو چندان نمود. در ايران اسلامى، با وجود جنگ تحميلى و خسارت‌هاى ناشى از آن‌كه يكى از توطئه‌هاى دشمن براى ايجادِ وابستگى‌هاى مختلف و حفظ سلطه اقتصادى بود- دوره بازسازى و اجراى طرح‌هاى اوّل، دوّم و سوّمِ توسعه اقتصادى كشور، ايجاد صنايع مادر و ساخت سدّها، حركت در جهت خودكفايى كشاورزى و ... همه نويد رهايى از سلطه اقتصادى دشمنان به خصوص آمريكا را مى‌داد.
درباره منابع اقتصادى، امام بر اين باور بود كه بيگانگان براى چپاول مستضعفان دست در دست يكديگر داده‌اند؛ چنان كه مى‌فرمايد:
قدرت‌هاى شيطانى در سطح جهانى، براى غارت ملّت ضعيف دست در دست يكديگر گذاشته‌اند. «١» ايشان معتقد بودند كه كشورهاى مسلمان بايد از امكانات خود، از جمله نيروى انسانى و مخازن نفت، براى زدودن سلطه اقتصادى دشمن سود جويند.
«در شرق چون مخازن زياد است، مخازن نفت در شرق هست، مثل كويت، حجاز، ايران. در اين جا، اين طور مخازن است. آن خارجى‌ها تمام چشمشان به مخازن ما دوخته شده است.» «٢» «مسلمين قريب يك ميليارد جمعيت دارند و مخازن بزرگ هم در اختيار آن‌هاست.» «٣» «اگر ممالك اسلامى با جمعيتى كه يك ميليارد تقربياً