ملت‌هاى مسلمان بايد اصل را بر دشمنى و فريب ابرقدرت‌ها با خود بگذارند مگر آن‌كه خلاف عينى و عملى آن را مشاهده و لمس و باور نمايند. «١» مقام معظم رهبرى نيز مى‌فرمايد:
وقتى انسان مى‌بيند دستگاه‌هاى تبليغاتى دشمن، دستگاه تبليغاتى مزدور آمريكا، دستگاه تبليغاتى دولت انگليس، دستگاه تبليغاتى دولت غاصب صهيونيست، براى فلان لايحه در مجلس يقه مى‌درانند، جنگ روانى مى‌كنند، به خاطر فلان زندانى، به خاطر فلان مسؤول، دلسوزى دايه مهربان‌تر از مادر را نشان مى‌دهند، انسان حق دارد به شك بيفتد ... دشمن، امروز اميدوار است، شايد بتواند از ساده‌انديشى استفاده كند، جاى پاى خود را در دستگاه‌هاى سياسى كشور و دستگاه‌هاى فرهنگى كشور باز كند ... امروز، روز حساسى است. اين روزگار، روزگار حساسى است. «٢» وقتى كه پاى روشنفكران و اهل قلم به محافل فرهنگى بين المللى كه به طور مستقيم از صهيونيزم جهانى تغذيه مى‌شوند، كشيده مى‌شود، جاى هر گونه ترديد و توهم در مورد نقش دشمن بيگانه از بين مى‌رود.
زمانى كه بيگانگان بدون توجه به پيشينه فرهنگى و تاريخى ملت ما، از تمامى ابزارهاى پيشرفته خود براى تأثيرگذارى بهره مى‌جويند و سبب گسست نسل‌هاى انقلاب از يكديگر مى‌گردند، نمى‌توان دشمنى بيگانگان را، ساده‌انگارانه، توهم فرض نمود.