اسلام باشد، ولو بر ضد قانون باشد. «١» ٣- كارهاى صحيح و مشروع‌ شماها آزاديد در كارهاى صحيح، در دانشگاه برويد و هر كارى را كه صحيح است بكنيد و همه ملّت در اين زمينه‌ها آزادند اما اگر بخواهند كارى خلاف عفت بكنند و يا مضر به حال ملّت، خلاف مليت بكنند جلوگيرى مى‌شود و اين دليل بر مترقى بودن است. «٢» [سؤال: در مورد آزادى بيان و عقيده، شما چه حدودى را در نظر داريد؟ آيا فكر مى‌كنيد بايد محدوديت‌هائى قائل شد يا نه؟] امام: اگر چنانچه مضر به حال ملّت نباشد، بيان همه چيز آزاد است.
چيزهائى آزاد نيست كه مضر به حال ملّت ما باشد. «٣» ٤- نفى فساد و فحشاء در اسلام تمام آثار تجدد و تمدن مجاز است مگر آن‌هايى كه فساد اخلاق بياورند، فساد عفت بياورند. اسلام آن چيزهايى را كه مخالف با مصالح ملّت بوده است، آن‌ها را نفى كرده، آن‌هايى كه موافق با مصالح ملت است، آن‌ها را اثبات كرده است. «٤» اسلام با هر چيزى كه انسان را به پوچى و از خود بيگانه شدن مى‌كشاند مبارزه مى‌كند، شرابخوارى و ميگسارى در اسلام ممنوع است.