آزادى منهاى قرآن، ما بيزار هستيم از استقلال منهاى اسلام. «١» ٣- رشد معنويت‌ اساس، معنويات است، يك كشور با معنوياتش كشور است، آزاد باشد و هر چه بخواهد بكند!؟ ولو دزدى بكند! ولو خيانت بكند! امروز روز امتحان است براى شما. شما آزاد شديد، شما مستقل شديد، آزاد شديد كه هر چه بخواهيد بگوييد؟! و هر چه بخواهيد بكنيد؟! خير، خداى تبارك و تعالى به شما آزادى عنايت كرد و شما را در اين آزادى امتحان مى‌فرمايد ببيند تا ما چه بكنيم ... آزادى تنها سعادت ملت نيست، استقلال تنها سعادت ملت نيست ماديت تنها سعادت ملت نيست، اينها در پناه معنويات سعادتند، معنويات مهم است. «٢» ٤- اجراى احكام اسلام‌ بسيارند رژيم آزادمنشانه، رژيمى كه استقلال هم دارد، آزادى هم مى‌دهد اما يك آزادى مى‌دهد كه بر وفق اسلام نيست. احكام، احكام اسلام نيست. رژيم، رژيم اسلام نيست. عدالت اسلامى به آن طورى كه در اسلام است نيست، ما همچو چيزى را نمى‌خواستيم و نمى‌خواهيم.
حالا كه ما مى‌گوئيم جمهورى اسلامى، معنايش اين نيست كه فقط ما رأى به جمهورى اسلامى داديم ديگر به باقى كارهاى ديگر كار نداريم.