آزادى از ديدگاه امام خمينى(ره) - پژوهشکده تحقیقات اسلامی - الصفحة ٨٩
مشروبات هم آزاد ... اينها آزاد اما قلم نه، بيان هم نه، اينها آزادند، آن آزادى كه آنها مىگفتند و هى آزاد آزاد مىكردند اين معنا بود كه مشروبفروشى بيشتر از كتابفروشى باشد و مراكز فحشا بيشتر از مراكز علم باشد، جوانهاى ما را بكشند به آن مراكز فحشا. «١» ٣- سلب آزادى قانونى آزادىهاى فردى پايمال و انتخابات واقعى و مطبوعات و احزاب از ميان برده شدهاند ... استقلال قضائى و آزادىهاى فرهنگى به هيچوجه وجود ندارد ... دانشگاههاى ما نيمى از سال بستهاند و دانشجويان ما هر سال چندين بار مضروب و مصدوم مىگردند و به زندان افكنده مىشوند. «٢» ٤- فساد و تباهى در زمان اين رژيم كه فرياد مىكردند كه «آزاد زنان و آزاد مردان» چه فعاليتى زنها داشتند؟ فعاليت كه ما از زنها مىديديم اين بود كه چندتايشان جمع بشوند بروند با آن وضع فضيح بروند سر قبر رضا خان آنجا تشكر كنند از اين كه ما را آزاد كرديد، چه جور آزاد كرد؟ چه كرد؟
فكر اين نيستند كه چه آزادى اينها به آنها اعطا كردند. «٣» آن آزادى كه آنها مىخواستند و زمان رضا خان و پسرش مىخواستند و خصوصاً زمان دومى آن آزادى نبود، آن تباه كردن ملت بود. آنجا هم شما آزادى را دو قسم كنيد، يك آزادى مطبوعات و راديو تلويزيون و عرض مىكنم كه قلمها و گفتارها و كتابها و اينها كه در راه مصلحت ملت و در راه