فصل هفتم: توطئه‌گران‌ ١- محكوميت آزادى توطئه‌ در مملكت ما آزادى انديشه هست، آزادى قلم هست، آزادى بيان هست ولى آزادى توطئه و آزادى فساد كارى نيست شما اگر توقع داريد كه ما بگذاريم بر ما توطئه كنند و مملكت ما را به هرج و مرج بكشند، به فساد بكشند و مقصودشان از آزادى اين است، در هيچ جاى دنيا همچو آزادى نيست.
[سؤال: ... پس چه دليلى بود كه مثلا روزنامه‌هاى مخالف مخصوصاً آيندگان بسته بشود؟] امام: روزنامه آيندگان همان بود كه با دشمن‌هاى ما روابط داشت، توطئه بود در كار و با صهيونيست‌ها روابط داشت، از آن‌ها الهام مى‌گرفت و بر ضد منافع مملكت و كشور مى‌نوشت و در تمام آن روزنامه‌هايى كه توطئه‌گر بودند و مى‌خواستند رژيم سابق را دوباره برگردانند به اين جا، اين روزنامه‌ها جلوشان گرفته شد تا بفهمند به اين كه چطورند اين‌ها و بعد از اين فهميدند هر كدام كه چيز نيستند، نه، آزاد باشند.
همه روزنامه‌هايى كه بودند، به اعتبار اين‌كه دادستان آن‌طورى كه فهميده است اين‌ها توطئه‌گر بودند و مفسد بودند و اينها الهام از شاه و از