آزادى از ديدگاه امام خمينى(ره) - پژوهشکده تحقیقات اسلامی - الصفحة ٣٦

آزاد كردند، مرزها را بازگذاشتند، آزاد كردند همه را، قلم‌ها را آزاد كردند، گفتارها را آزاد كردند، احزاب را آزاد كردند به خيال اين‌كه اين‌ها يك مردمى هستند كه لااقل اگر مسلمان نيستند، آدم هستند، براى يك مملكتى كه براى خود آن‌ها ملّت زحمت كشيده است، لااقل آن‌قدر ادراك دارند كه اگر دوباره اوضاع برگردد، براى همه بد است لكن معلوم شد خير، قضيه اين حرف‌ها نيست و اين‌ها عمال خارجى‌ها هستند، حالا يا عمال آمريكا هستند يا عمال جاهاى ديگر هستند، حالا براى ملّت ماهيت اين‌ها، ماهيت اين نويسنده‌ها، ماهيت اين احزاب، ماهيت اين الفاظ فريبنده بى‌معنا براى ملّت حالا روشن شد.
اسلام اجازه نمى‌دهد كه ما آزاد بگذاريم هركس هر توطئه‌اى مى‌خواهد بكند. اگر ما الان ديگر انقلابى رفتار كنيم، نمى‌توانند بگويند كه شما آزادى نداديد. ما آزادى داديم، سوء استفاده شد و آزادى نخواهيم ديگر داد. آزادى به آن معنا كه اين‌ها بخواهند خرابكارى بكنند، اين آزادى نخواهد داده شد. آزادى در حدودى كه قوانين اقتضا كند، در حدودى كه اسلام به ما اجازه مى‌دهد. اسلام اجازه نمى‌دهد كه ما آزاد بگذاريم كه هر كس هر غلطى بخواهد بكند، هر توطئه‌اى مى‌خواهد بكند. «١» اين توهّم كه حالا كه جمهورى اسلامى شده است و هر كس خودش هر كارى مى‌خواهد بكند آزاد است، اين درست نيست. آزادى در حدود قانون است، يعنى آن مقدارى كه خداى تبارك و تعالى به ما آزادى داده است در آن مقدار آزاد هستيم. آزاد نيستيم كه فساد بكنيم. هيچ انسانى آزاد نيست كه كار خلاف عفت بكند. هيچ انسانى آزاد نيست كه برادر