آزادى از ديدگاه امام خمينى(ره) - پژوهشکده تحقیقات اسلامی - الصفحة ٣٥

آزادى در حدود قوانين يك مملكت است. مملكت ايران مملكت اسلامى است و قوانين ايران قوانين اسلام است. در قانون اساسى زمان سابق هم اين معنا كه هر چه بر خلاف قانون اسلام باشد قانونى نيست و قانون بايد موافق با قوانين اسلام باشد، هست و هر قانونى كه در ايران، قانون اساسى كه در ايران بخواهد قانونيت داشته باشد، نمى‌تواند قانونى باشد كه برخلاف گفته پيغمبر اسلام، برخلاف گفته قرآن باشد.
پس آزادى كه گفته مى‌شود كه مطبوعات آزادند، بيان آزاد است اين‌ها معنايش اين نيست كه مردم آزادند كه هر كارى مى‌خواهند بكنند مثلًا آزادند دزدى بكنند، آزادند به فحشا بروند، آزادند مراكز فحشا درست كنند. اين آزادى، آزادى غربى است- البته به استثناء دزديش- اين آزادى غربى است كه هر كس هر كارى دلش مى‌خواهد بكند ولو اين‌كه فحشا باشد، ولو اين كه يك كارهايى باشد ناشايسته. اين‌طور آزادى در ايران نمى‌تواند باشد، آزادى در حدود قانون بايد باشد. قوانين اسلام را بايد ملاحظه كرد، در چهارچوب قوانين اسلام، در چهارچوب قانون اساسى، بيان آزاد و بحث آزاد. «١» آزادى معنايش اين نيست كه بنشينيد برخلاف اسلام صحبت كنيد.
آزادى در حدود قانون است، دين كشور ما اسلام است، آزادى در حدود اين است كه به اسلام ضرر نخورد. قانون اساسى ما دين را اسلام مى‌داند. «٢» آقايان مى‌خواستند كه بعد از انقلاب هم خيلى با ملايمت رفتار كنند.