فَزادَهُمْ ايمانًا وَ قالُوْا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الوَكيلُ» «١» آنان كه دعوت خدا و رسولش را اجابت كردند، پس از آنكه به آنها رنج و الم رسيد و براى هر كس از آن‌ها كه نيكوكار و پرهيزگار شد، اجرى بزرگ است. آن مؤمنانى كه چون مردم به آنها گفتند همانا مردم (دشمن) بر شما گرد آمده‌اند، پس از آنان بترسيد، پس بر ايمانشان بيفزود و گفتند: خدا ما را بس است و نيكو ياورى است.