جنگهاى پيامبر اكرم(ص)

جنگهاى پيامبر اكرم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٩

آنكه خود سرانه به اقدامى دست بزند بسرعت نزد رسول خدا (ص) رفت تا نظر آن حضرت را جويا شود وى با خود مى‌گفت: من نمى‌توانم مسيرى را كه رسول خدا (ص) تعيين كرده است تغيير دهم. جالب اينجاست كه پيامبر (ص) مسير را عوض نكرد و خود آن سنگ بزرگ را خرد كرد و اگر سلمان مسير را تغيير مى‌داد مرتكب اشتباه بزرگى شده بود.
انجام تمرينهاى لازم‌ رسول خدا (ص) به آموزش و تمرينهاى رزمى لازم رزمندگان اسلام اهميت مى‌داد و آنها را به اين كار تشويق مى‌كرد. تيراندازى و اسب‌سوارى و شناگرى در نزد آن حضرت اهميّت ويژه‌اى داشت. جالب اينكه شناگرى چندان مورد نياز سپاهيان اسلام نبود، چون بيشتر در خشكى مى‌جنگيدند، اما پيامبر (ص) به اين نكته توجه داشت كه رزمندگان اسلام بايد از جنبه آموزشى كامل باشند. درباره تيراندازى از حضرتش روايت شده است كه فرمود: كسى كه تيراندازى را بياموزد سپس از روى بى‌رغبتى آن را ترك كند، همانا نعمتى را كفران كرده است. «١» سازمان منسجم‌ سپاه اسلام متشكل از قبيله‌هاى گوناگون مدينه و اطراف، سازمان و تشكيلات منظمى داشت. فرماندهى كل نيروها با رسول خدا (ص) بود و هر قبيله فرمانده جداگانه‌اى داشت كه همگى زير فرمان آن حضرت انجام وظيفه مى‌كردند. با وجود ساختار قبيله‌اى يگانهاى سپاه، مجموعه آن يك واحد منسجم را تشكيل مى‌داد. به اين ترتيب پيروزى و شكست به نام همه تمام مى‌شد، نه يك قبيله خاص. با وجود اينكه سازماندهى قبيله‌اى داشتند، در صورت نياز افرادى از يگانهاى مختلف مأموريت ويژه‌اى بطور مشترك به عهده مى‌گرفتند.
اين سازمان منسجم در سايه اصل اطاعت از رهبرى بود كه رزمندگان اسلام بر اساس‌