پرچم را از او بگيرد و يگان مزبور را براى ورود به شهر فرماندهى كند. «١» نقشه كار همان گونه كه رسول خدا (ص) پيش بينى كرده بود، اجرا شد. تنها در يك نقطه از شهر عده‌اى به مقاومت پرداختند و بر اثر آن، دو تن از مسلمانان به شهادت رسيدند. با حمله متقابل مسلمانان مقاومت درهم شكست و دشمن پس از دادن دوازده يا سيزده كشته گريخت. يكى از آنها كه قبل از جنگ خيلى رجزخوانى مى‌كرد، به خانه رفت و به زنش گفت: در خانه را ببند. زن او را نكوهش كرد و او پاسخ داد: اگر در معركه حاضر بودى و فرار شجاعان عرب را مى‌ديدى مرا ملامت نمى‌كردى. «٢» اعلام امان و عفو عمومى‌ رسول خدا (ص) هنگام فتح مكه چنان كه از او انتظار مى‌رفت، با كمال بزرگوارى و گذشت رفتار كرد. آن حضرت اعلام نمود كه هر كس سلاحش را زمين بگذارد و به مسجد الحرام پناه ببرد يا به خانه‌اش برود و در راببندد يا به خانه ابوسفيان پناهنده شود، در امان است. مردم سلاحها را زمين گذاشته، برخى به مسجدالحرام و برخى به خانه‌يشان پناه بردند.
حضرتش پس از پاكسازى خانه كعبه از وجود بتها و زدودن آثار شرك و بت‌پرستى از ساحت مقدس خانه خدا به ميان مردم آمد و از آنها پرسيد كه انتظار دارند چگونه با آنان رفتار شود. مكيان از كارنامه رفتارشان با پيامبر (ص) آگاه بودند و به خاطر آزار و اذيتهايى كه به وى رسانيده بودند، خود را سزاوار مجازاتى سخت مى‌دانستند، اما با سابقه‌اى كه از خوى و منش آن حضرت داشتند و رفتار بزرگوارانه‌اى كه در هنگام ورود به مكه از او ديدند، بزرگوارى حضرتش را يادآورد شده، درخواست گذشت كردند. «٣» رسول خدا (ص) آنان را بخشيد و اعلام عفو عمومى كرد. تنها دستور كشتن چند جنايتكار صادر شد كه تعدادى از همانها نيز پس از تشرف به اسلام بخشيده شدند.