ب: ارتباط ما با همكاران، چه در محيط درس كه استاد خصوصي‌ترين مسائل زندگي هر فرد را تشريح مي‌كند، و كلاس‌ها مختلط است و چه در محيط بيمارستان كه دانشجويان با هم براي معاينه مريض حاضر مي‌شوند و با توجّه به اين كه همه افراد از محيط كارشان تأثير پذيري دارند، و اين روابط باعث مي‌شود كه برخوردهاي بين برادران و خواهران دانشجو بدون اين كه هيچ نيت سويي در بين باشد، نزديك‌تر شود و افراد راحت‌تر با هم حرف بزنند و شايد مختلط بودن كاركنان بيمارستان و بيماران زن و مرد هم مزيد بر علّت باشد، آيا روابط مزبور، بدون قصد تلذّذ حرام است؟

ج) هر كسي وظيفه دارد به مقدار توان خود مراعات حدود شرعي و مسائل شرعي را بنمايد و اين گونه اختلاطها نبايد موجب سستي در رعايت جوانب شرعي شود و به مقدار ضرورت شرعي و براي رفع حوائج كاري برخوردهاي غير حرام كه مستلزم لمس و نگاه حرام نباشد مانعي ندارد.

١١. بسياري از اساتيد ذكر مي‌كنند كه بهترين معاينه، كامل ترين آن است و عدم توجه به اين موضوع در مواردي موجب اعتراض استاد به دانشجو مي شود، در حالي كه با تأمل در شرايط بيمار و لزوم عمل،دانشجو تشخيص مي دهد كه بسياري از معاينات ضرورتي ندارد، تكليف او در اين صورت چيست؟ با توجه به اين كه معاينات كامل مستلزم لمس و نگاه بيشتر به بيمار است.

ج) دانشجو موظّف است در موارد غير ضروري از نگاه و لمس به نامحرم خودداري كند و استاد و همچنين مديريت دانشگاه و بيمارستان لازم است نكات شرعي را رعايت