١٧. گاهي بيماري به دليل دندان درد شديد و يا بالا بودن هزينه درمان اصرار بر کشيده شدن دندان آسيب ديده، توسّط دندان پزشک مي‌کنند، در چنين مواردي با علم به اين که مي‌توان چنين دنداني را درمان نمود، کشيدن دندان به صرف رضايت و اصرار بيمار جايز ميدر توضيح المسائل آمده است: از مکروهات ايام روزه‌داري، کشيدن دندان و هر کاري است که به واسطه آن از دهان خون بيايد و ديگر اين که بي جهت آب يا چيزي روان در دهان کردن مي‌باشد، با توجّه به مسأله مذکور، آيا دندان پزشک نيز که به واسطه عمل او از دهان بيمار خون جاري گشته و يا حين مداوا با وسيله‌اي آب به محيط دهان بيمار وارد مي‌کند، مرتکب فعل مکروهي گرديده است؟

ج) شخص مكلّف روزه‌دار مرتكب كراهت شده است نه دندان پزشک

١٨. گاهي در هنگام درمان دندان‌هايي که پوسيدگي آن‌ها نزديک عصب دندان است، در اثر خطاي سهوي دندان پزشک، عصب دندان از بين مي‌رود که اين مسأله معمولاً منجر به کاهش عمر دندان و در بر داشتن هزينه درماني اضافي براي بيمار مي‌گردد. آيا اين خطاي سهوي و عملي دندان پزشک، موجب ضمان و مديون شدن دندان پزشک مي‌گردد؟

ج) اگر قبلاً ابراء ذمّه نكنند مديون هستند.