استفتائات پزشکی - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٦٠ - دندان پزشکي
ج) اگر كنده شدن دندان به شخص ضربه زننده نسبت داده شود ديه آن را بايد بدهد و الّا ديه به عهده او نيست.
٤. آيا به دندانهايي که در اثر ضربه خوردن سياه ميشوند ولي با معالجهي ريشه، ظاهراً شبيه دندان طبيعي ميگردند، ديه کامل تعلّق ميگيرد؟
ج) ثلث ديه آن دندان ديه اوست.
٥. گاهي در هنگام درمان دندانهايي كه پوسيدگي آن نزديك عصب دندان است، در اثر خطاي سهوي دندانپزشك، عصب دندان از بين ميرود كه اين مسأله به گونهي غالب به كاهش عمر دندان ميانجامد و باعث هزينهي افزودهاي براي درمان ميگردد، آيا خطاي سهوي و عملي دندانپزشك، موجب ضمان و مديون شدن دندان پزشك ميشود؟
ج) بايد ديه آن را پزشک پرداخت کند مگر ابراء ذمه کند و سهل انگاري هم نکرده باشد.
٦. گاهي به دلايل مختلف مانند: خطاي سهوي، ضعف علمي و عملي، تعجيل و خستگي در هنگام درمان، صرفهجويي در موادّ و زمان درمان، نگرفتن عكس كه توسط برخي از دندانپزشكان در هنگام پر كردن و عصبكشي انجام ميشود، درمان پذيرفته شدهاي از نظر علمي روي دندان انجام نميشود و گاهي منجر به كاهش عمر دندان، جرّاحي و در نهايت، كشيدن دندان ميشود. با اين توضيح، آيا دندانپزشك گناهكار و ضامن است؟