٦. اگر پزشكي به طور كلي قبل از انجام هر عملي به بيمار خود يا وليّ او متذكّر شود كه اين روش‌ها ممكن است بي‌فايده باشند و يا عوارضي براي او داشته باشند، و با ذكر اين مطالب، پزشك، قبل از هرگونه معاينه، دستور، روش‌هاي تشخيصي، درماني و تجويز دارو، كاملاً از خود در قبال خسارات و عوارض احتمالي سلب مسئوليت كند و بيمار به هر دليلي قبول نمايد، آيا پزشك در صورتي كه سهواً اشتباهي را انجام دهد در برابر هزينه‌هاي بيهوده، و يا عوارض ناشي از روش‌هاي تشخيصي و درماني، مسئول است؟ (در صورتي كه وي حداكثر تلاش خود را نيز بكند).

ج) با اين فرض چنانچه در درمان سهل انگاري نکرده است مسئول نيست.

٧. پزشكان براي تشخيص اكثر بيماري‌ها دستور انجام راديوگرافي، سي تي اسكن و... را مي‌دهند كه مطمئناً براي برخي افراد مضر مي‌باشند، امّا ممكن است اين آزمايشات باعث تشخيص قطعي نشوند امّا هميشه كمك كننده هستند ضمناً در خيلي از موارد، گر چه گاهي ممكن است اين آزمايشات باعث تشخيص قطعي نشود؛ امّا مي‌تواند هميشه كمك كننده باشد، در اين صورت آيا پزشك در قبال عوارض آزمايش‌ها مسئوليتي دارد؟ تا چه ميزان؟

ج) اگر راه‌هاي بي ضرر وجود ندارد و لازم است که اين‌گونه دستورات انجام شود ضمانت ندارد.